ในตำนานเหล่านั้น นางสวยมีเสน่ห์ดึงดูดคนยิ่งนัก
แต่จิตใจเขากลับแข็งดั่งเหล็กกล้า ไม่ถูกนางครอบงำเลยสักนิด
แววตาของเจียงเฮ่าพลันดุดันขึ้นมา แล้วต่อสู้กับแม่นางผู้นั้นทันที
การจู่โจมกะทันหัน เอวบางบิดพลิ้วของนางทำให้สามารถหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย แต่ทว่านางกลับมีสีหน้าเย็นเยียบ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางร้ายกาจ “บุรุษใต้หล้า ไม่มีใครดีทั้งนั้น!”
เมื่อสิ้นเสียง นางก็กรีดกรายนิ้วเรียว ทันใดนั้นเล็บของนางก็ยาวขึ้นเป็นกรงเล็บคมพุ่งเข้าไปจับเจียงเฮ่า
…
“เจียงหลี เจียงเฮ่า คนอื่นล่ะ เอ๋…”
กงเสวี่ยฮวาถูกขังเอาไว้ที่หน้าสุสานเดียวดาย ไม่ว่าเขาจะเดินไปทางไหน หมุนรอบตัว หรือกลับมาที่เดิม เขาก็ไม่อาจรู้เลยว่าทุกคนหายไปไหนกันหมด
“ช่างเป็นลมปราณที่ดุร้ายยิ่งนัก”
รอบด้านเต็มไปด้วยบรรยากาศดุร้าย และบรรยากาศดุร้ายนี้กระจายเข้ามาด้านในโดยมิขาดสาย บีบบังคับให้กงเสวี่ยฮวาต้องถอยเข้าใกล้หลุมฝังศพเดียวดายนั้นอย่างช่วยไม่ได้
“คนหรือผีกันแน่!” กงเสวี่ยฮวาสบถด่า
“เจ้าเด็กนี่ เอ็งด่าใคร”
จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างหลังกงเสวี่ยฮวา เขาตกใจจนเด้งตัวลุกขึ้นแล้วหันหลังโจมตีทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
ตู้ม!
มีเสียงดังระเบิดเกิดขึ้
