นิ้วๆ นั้นของกงเสวี่ยฮวาแทงเข้าไปที่หว่างคิ้วของคนป้อมปราการเฟยอวิ๋น
ทั้งหมดนี้ดูปกติ แต่เหมือนว่าจะจบลงอย่างกะทันหัน
ร่างกายของคนป้อมปราการเฟยอวิ๋นแข็งทื่อ พลังรอบๆ ตัวยังไม่สลายไป แต่แววตากลับค่อยๆ ว่างเปล่า
ปัก!
ร่างของเขาตกลงมาจากที่สูงแล้วกระแทกกับพื้น
กงเสวี่ยฮวามองศพนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา จิตสังหารในแววตากลับไม่สลายหายไปเลยสักนิด ทันใดนั้นเขาก็หายตัวไปจากกลางอากาศ กลายเป็นลำแสงมุ่งไปที่ที่เจียงหลีและอวิ๋นซู่อยู่
…
อีกฝั่งหนึ่ง เจียงหลีกดอวิ๋นซู่ไว้มั่น ด้านล่างมีเสียงของอวิ๋นซู่ที่ดังขึ้นมาไม่หยุด
ด้านหลังของนาง มีตัวอักษรคำว่า ‘ฆ่า’ สีแดงเลือดขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือหัว พลังสังหารด้านบนนั้นน่ากลัวเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาได้
เมื่อนานมาแล้ว เจียงหลีรู้ว่าวิชาตี้หวังนู่หรือจักนพรรดิพิโรธและวิชาอวี้ซานนั้นเหมาะมาใช้คู่กัน!
วิชาหนึ่งสะกด วิชาหนึ่งสังหาร ใช้ร่วมกันแล้ว ทำให้เห็นพลังอำนาจได้อย่างชัดเจน
“เจียงหลี! ข้าคือลูกศิษย์ดีเด่นของป้อมปราการเฟยอวิ๋น เจ้ากล้าฆ่าข้ารึ” อวิ๋นซู่ตะโกนด้วยสีหน้าที่โหดเหี้ยม
เขาจะฆ่าเจียงหลีแต่ทำไม่ได้ ภายใต้การถูกกดทับ กลับมีสติขึ้นมา
แต่ทว่าคำพูดที่ข่มขู่ของ