อความช่วยเหลือจากเจียงหลี
“พวกเจ้าหลบไปหน่อย อย่าไปแตะม่านนั่นเล่น” เจียงหลีพูดกับคนของฮวงเสินและวังเทียนอู่กง
เห็นว่ากงเสวี่ยฮวาเป็นอย่างไรแล้ว ไม่มีใครตั้งคำถามกับคำพูดนี้ของเจียงหลี ทุกคนต่างพากันถอยหลังไป แล้วมองม่านประหลาดนั้นด้วยความระมัดระวัง
เจียงหลีหันกลับไปมองกงเสวี่ยฮวา แล้วลองตะโกน “ฮวาฮวา…ฮวาฮวา…”
แต่ทว่ากงเสวี่ยฮวากลับไม่มีการตอบกลับใดๆ เลย
เจียงหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตามีความครุ่นคิดแล้วมองไปยังมือของกงเสวี่ยฮวาที่สัมผัสกับม่านพลัง
แสงแวววาวบนม่านใสสีเทาไหลผ่านจากปลายนิ้วไปยังตัวของเขา
เจียงหลีจ้องมอง แล้วทำการตัดสินใจ
“ข้าเอง”
เจียงหลีเพิ่งจะขยับ ก็มีคนมาจับไหล่ไว้
นางหันไปมองก็เห็นเป็นเจียงเฮ่า เจียงเฮ่ายิ้มให้นาง “เรื่องที่อันตรายขนาดนี้ มีข้าอยู่ จะปล่อยให้เจ้าไปลองได้อย่างไร”
“พี่ใหญ่” เจียงหลีเกิดความซาบซึ้งในใจ
รอยยิ้มของเจียงเฮ่าปรากฏอยู่ตรงหน้าของนาง ทำให้รู้สึกอบอุ่นและอุ่นใจเหมือนอย่างเคย
“ระวังตัวด้วย” เมื่อเห็นความแน่วแน่ในแววตาของพี่ชาย เจียงหลีก็ถอยหลังมา แล้วพูดเตือน
เจียงเฮ่าพยักหน้า เดินไปแล้วยื่นมือออกมาจับที่ข้อมือของกงเสวี่ยฮวา จุดประสงค์ของเขาและเจ
