“เจ้าไม่ได้คิดขุดหลุมฝังเขาลงไปใช่หรือไม่” เจียงหลีถามอย่างสงสัย
นางไม่ได้จิตใจดีขนาดฆ่าคนแล้วขุดหลุมฝังให้หรอกนะ
ไหวปี้มองบนใส่นาง แล้วตระหนักอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พลิกมือขึ้นมา มีขวดกระเบื้องขวดหนึ่งปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของนาง นางจับขวดกระเบื้องนั้นไว้แน่น เดินไปที่ศพของจู๋เยี่ยนและกล่าวกับเจียงหลีว ว่า “เจ้าถอยห่างไปหน่อย”
เจียงหลีไม่ตอบอะไร และถอยหลังไปสองสามก้าวตามที่ไหวปี้บอก
จากนั้น นางก็เห็นไหวปี้เทของที่อยู่ในขวดกระเบื้องนั้นไว้บนศพของจู๋เยี่ยนอย่างช้าๆ
แหมะๆ!
เมื่อของเหลวที่ไม่รู้ว่าคืออะไรนั้นตกลงไปบนศพของจู๋เยี่ยน ร่างของเขาก็ละลายกลายเป็นน้ำอย่างรวดเร็ว
ไหวปี้เทน้ำที่อยู่ในขวดจนหมด และถอยหลังไป ยกมือขึ้นปิดจมูกเว้นระยะจากกลิ่นเหม็นของศพ
“นี่เป็นน้ำละลายศพที่ข้าพบเจอที่เมืองๆ หนึ่ง ก็จริงอยู่ที่บางคนไม่มีทักษะในการฝึกฝน แต่หากมีทักษะด้านอื่นๆ ก็เก่งกาจกว่าคนธรรมดาทั่วไป” ไหวปี้เงยหน้าขึ้นมองเจียงหลี สายตาทำให้คนซาบซึ้งใจ
“เจ้าเจอกับปรมาจารย์อสรพิษหรือ” เจียงหลีขมวดคิ้ว
ไหวปี้พยักหน้า “ใช่แล้วล่ะ เขามีวิธีการ
