มากมาย ข้ายังแทบจะตกหลุมพรางของเขาเช่นกัน หลังจากฆ่าเขาแล้ว ของดีที่เขาทิ้งไว้ ก็ตกเป็นของข้าโดยทันที”
พูดจบ นางก็ยิ้มหวานให้กับเจียงหลี สายตาดูตื่นเต้น
เจียงหลีหัวเราะ ไม่ได้สนใจท่าทีของนาง แต่กลับขัดแย้งในใจ วังเวิ่นฉิงนี่กำลังฝึกฝนอะไรอยู่กันแน่ ฝึกฝนวิชามารยาจนไม่แยกชายหญิงแล้วอย่างนั้นหรือ
ในที่สุด ศพของจู๋เยี่ยนก็ละลายกลายเป็นน้ำรวมกับดินบนพื้นเป็นที่เรียบร้อย
ไหวปี้ลดมือที่ปิดจมูกลง และยิ้มอย่างเบิกบาน “คราวนี้ ถึงแม้ต้าหลัวจะยังอยู่ ก็ยากที่จะรู้ว่าจู๋เยี่ยนนั้นตายได้อย่างไร”
เรื่องนี้ เจียงหลีไม่ได้สนใจนัก ศัตรูที่ถูกลิขิตไว้แล้วจะปิดบังไปทำไมกัน
นางเป็นคนฆ่าเขาเอง สำนักหลีหุนจงจะมาก็มาได้ หากไม่มา เมื่อถึงเวลานางก็จะไปที่สำนักหลีหุนจงสักครั้งหนึ่งอยู่แล้ว
“ไหวปี้ขอบคุณรองประมุขน้อยที่ช่วยชีวิตไว้เจ้าค่ะ” ทันใดนั้น ไหวปี้ก็คำนับต่อเจียงหลีอย่างกะทันหัน
ปากบอกกว่าขอบคุณ แต่ความรู้สึกที่ปรากฏออกมาของนาง กลับเต็มไปด้วยความยั่วยวน อย่าว่าแต่ชายหนุ่มเลย แค่เจียงหลีเห็นก็รู้สึกใจเต้นแล้ว
“อ่ะแฮ่ม” เจียงหลีกระแอมไอเบาๆ “เจ้านี่ช่างรู้เรื่องราวภายในของฮวงเสินดีจริงๆ”
ไหวปี้ยิ้มอย่าง
