ากปากนางอีกครั้ง ฉินเทียนอีตะลึงโดยไม่รู้ตัว เขามองเห็นความอ่อนโยนบนใบหน้าและรอยยิ้มอ่อน นโยนบนมุมปากของนาง
ลู่เจี้ย…ถูกลิขิตให้เป็นนายน้อยผู้ไร้เทียมทานและมีชีวิตอยู่ไม่ถึงยี่สิบแปดปี บัดนี้…ยังมีชีวิตอยู่อีกหรือ ฉินเทียนอีจากไปเร็วไปหน่อย ข่าวที่หนานฮวงแพร่มาถึงซีฮวงลำบากมาก หากไม่มีคนอย่างมู่เหยี่ยนฉือตั้งใจส่งข่าวใ ให้กับเขา คงไม่รู้ว่าหนานฮวงเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากเขาจากไป
เขาประหลาดใจว่าหลังจากนั้น เกิดอะไรขึ้นกับเจียงหลีและลู่เจี้ย แต่ยั้งปากไว้ทัน จึงไม่ได้ถามต่อ เพราะว่าไม่ว ว่าคำตอบจะเป็นเช่นไร ตอนที่เจียงหลีเอ่ยถึงกิเลสของตน ก็ไม่ได้สำคัญแล้ว
“เจ้าล่ะ มีกิเลสหรือไม่” เจียงหลีถามกลับ
ฉินเทียนอีกลับเผยสีหน้าหยิ่งผยอง “เจ้าคิดว่าคนอย่างข้าจะมีกิเลสหรือ”
“เรื่องต่างๆ บนโลก ล้วนไม่สมบูรณ์แบบ ระวังตบหน้าตัวเองจนหน้าบวมและเสียโฉมด้วยนะ” เจียงหลีเตะเขาหนึ่งทีอย่ างไม่เกรงใจ
ฉินเทียนอีไม่ได้นึกโกรธอะไร แต่กลับมองนางอย่างจริงใจ “ขอเตือนเจ้าอย่างหวังดี หากอำมหิตมากเกินไป หายนะจะมาเย ยือน”
“ฮ่าๆๆ…” เจียงหลีหัวเราะเสียงดังขึ้นมา ได้พบกับฉินเทียนอี นางคิดว่าคือความสุข
เมื่อหยุดหัวเราะ สายตา
