คลื่นนั้นดึงดูด
คลื่นยิ่งหมุนยิ่งเร็วขึ้น น้ำทะเลที่ทะลักมา ทั้งหมดถูดดันไปอีกทางหนึ่งแล้ว ตรงศูนย์กลางค่อยๆปรากฏให้เห็น ถึงรูที่มืดมน คล้ายกับปากที่ยิ่งใหญ่ ที่สามารถกลืนทุกสิ่งให้หายไปได้
แคว่กกก!
ตู้มมม!
บนท้องฟ้าเกิดลมพัดโหมอย่างบ้าคลั่ง ฟ้าผ่าอย่างรุนแรง
เสื้อผ้าของทุกคนถูกลมพัดจนเกิดเสียง ทำให้ยืนอยู่บนโขดหินได้อย่างไม่มั่นคง น้ำทะเลที่อยู่นอกคลื่นนั้น ก็ย ยิ่งคลุ้มคลั่งขึ้นมา พัดกระพือให้คลื่นสูงขึ้น
ทันใดนั้น ใต้ท้องทะเลมีเสียงที่น่าอึดอัดดังขึ้นมา คล้ายกับมีอะไรที่กำลังเปิดออก
“เร็ว! ดินแดนผนึกมารเปิดแล้ว รีบไปกันเร็ว”
คำพูดทำนองเดียวกันนี้ ดังมาจากทุกกลุ่มอำนาจ
ทางฝั่งฮวงเสิน เสิ่นฉงหันหน้าเข้าหาเจียงหลี แล้วมองไปทางที่เหลืออีกสี่คน แล้วยิ้มออกมา “ไปเถิด ระวังตัวด้วย ย!”
“อืม!”
พวกเขาทั้งห้าต่างพยักหน้า
เจียงหลีเดินนำหน้าไปทางใจกลางคลื่น เมื่อนางขยับ คนจากฮวงเสินก็ล้วนขยับ และเมื่อกงเสวี่ยฮวาเห็นเจียงกระโ โจนเข้าไปคนแรก ก็กระโดดตามไปในทันทีโดยไม่คิด
“ทุกท่าน ข้าขอไปก่อน!” ทางฝั่งตำหนักหลี่หัว ฉินเทียนอีหัวเราะเสียงดัง ดึงเสื้อขึ้น กระโดดลงไปในคลื่น
ที่เหลือก็รีบตามกันมา วั
