ย์พี่ใหญ่ เจ้าเปี๊ยกที่น่ารัก กของข้าไม่ได้รวมในรายชื่อใช่ไหม จะถือว่าเป็นส่วนเกินหรือไม่” นางมองไปทางคนจากสำนักหลีหุนจง ไม่ได้นำหุ่นกร ระบอกมาด้วย จึงเอ่ยถามขึ้นมา
เสิ่งฉงมองต่ำลงมา มองไปยังเจ้าเปี๊ยกที่อยู่อ้อมอกนาง ยิ้มเอ่ย “ไม่รวม”
“อย่างนี้ข้าก็สบายใจได้แล้ว” ใบหน้าของเจียงหลีมีรอยยิ้มปรากฏออกมา
ในเวลานั้น ทางฝั่งตำหนักหลีหั่ว ก็มีคนเอ่ยถามชายที่อยู่ข้างกาย “เทียนอี เจ้ามองอะไร”
“เจอคนรู้จักน่ะ” ฉินเทียนอีที่ร่างกายสีดังเปลวเพลิง ดวงตามีรอยยิ้มปรากฏอยู่
ในระหว่างกลุ่มอำนาจเหล่านี้ ต่างทักทายกัน หลังจากนั้น ก็แสดงความคิดเห็นในกลุ่มตนเอง รอดินแดนผนึกมารเปิดออก อย่างเงียบๆ
มีผู้อาวุโสคุมอยู่ เหล่ารุ่นเล็กก็ไม่กล้าพูดเสียงดัง ชั่วขณะนั้น บนบริเวณโขดหินนั้นก็เงียบลง
สีท้องฟ้า ค่อยๆ มืดลง ทันใดนั้น น้ำในทะเลเกิดคลื่นซัดสาดอย่างรุ่นแรง ปรากฏให้เห็นระลอกคลื่น
เมื่อเริ่มต้น คลื่นนั้นยังไม่ชัดเจน ในระหว่างน้ำทะเลหมุนขึ้นลงก็ไม่ได้ดึงดูดให้คนสนใจ แต่ทว่า ระลอกคลื่นให หญ่ขึ้นเรื่อยๆ และค่อยๆ แผ่กระจายมาทางโขดหิน
“เปิดแล้ว!” ผู้นำจากป้อมปราการเฟยอวิ๋น มองเห็นคลื่น ดวงตาเป็นประกายในทันใด
สายตาของทุกคน โดน
