ดนัก จะใช้อย่างไร จะผนึกก กำลังกันอย่างไร ทำอย่างไรให้เกิดศักยภาพสูงสุด ทั้งหมดล้วนอยู่ที่ความตระหนักและความเข้าใจของตัวบุคคลนั้น” เส สิ่นฉงเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง
เจียงหลีฟังอย่างตั้งใจ นางเข้าใจว่าเสิ่นฉงจะไม่พลาดทิ้งโอกาสใดๆ ในการให้ความรู้นาง หากเป็นไปได้ พวกเขาทั้ง สามแทบอยากจะให้ศาสตร์ที่ตนเองเรียนมา อัดความรู้เข้าไปในสมองนางให้หมดในคราเดียว
“แล้วก็ หลังจากเข้าไปดินแดนผนึกมาร ความเป็นผู้นำของเจ้ามีไว้เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดค คิด เอาไว้ใช้ในยามที่ขาดผู้นำจากสำนัก ซึ่งหน้าที่หลักของเจ้า ยังคงเป็นการฝึกฝนเพื่อพัฒนาความสามารถของเจ้า ให ห้ฝึกฝนอย่างหนัก เรื่องอื่น ไม่ต้องไปใส่ใจมากนัก” เสิ่นฉงได้เอ่ยเตือนอีกครั้ง
“เจ้าค่ะ” เจียงหลีขานตอบ
สิ่งที่ควรพูดก็ได้พูดหมดแล้ว เสิ่นฉงยังไม่ทันขยับตัวฉากกำบังแห่งเสียงก็ได้สลายไปแล้ว วิธีการทั้งหมดนี้ช่า างยอดเยี่ยมยิ่งนัก เจียงเฮ่าและคนอื่นๆ ไม่ทันสังเกตเห็นสิ่งใดเลยตั้งแต่ต้นจนจบ
“หลังข้าส่งพวกเจ้าเข้าไปแล้ว ก็จะขอตัวลา หลังจากนี้อีกสองปี ข้าจะกลับมาที่นี่เพื่อรับพวกเจ้า ในดินแดนผนึกม มาร พวกเจ้าต้องดูแลซึ่งกันและกัน หากเผชิญอุปสรรค ก็ขอให้
