งเจ้าตำหนักพูดเสริม “เจ้าอย่าคิดว่าตนปรากฏสัตว์ดุร้ายถึงสามสิบสามตัวก็ยอดเยี่ยมแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนั้นรองประมุขเสิ่นฉงปรากฎสัตว์ร้ายมากกว่าเจ้าสิบเท่า”
หัยเหยากวงหรี่ตา คำนับเสิ่นฉงอย่างนอบน้อม
เสิ่นฉงยิ้มเล็กน้อย กำลังจะปริปากพูด ทันใดนั้นรู้สึกว่าท้องฟ้ามืดลงทันที
เวลานี้ เดิมที่เป็นเวลาพลบค่ำ แต่ท้องฟ้ายังสว่างอยู่
แต่เวลานี้กลับมืดลงในชั่วพริบตา ช่างแปลกมากจริงๆ
ฝูงชนเก็บสีหน้าและมองไปทางสระสรรพสัตว์
เมื่อเกิดปรากฏการณ์ที่ผิดปกติ แสดงว่าคนในสระสรรพสัตว์รู้แจ้งแล้ว
“ทำไมคนที่รู้แจ้งถึงทำให้ท้องฟ้ามืดลงได้” ผู้เฒ่าฉือผู้ปกป้องสระสรรพสัตว์ขมวดคิ้วพูดพึมพำ
หลังจากนั้น ขณะที่เขาพูดจบ ดวงดาวนับไม่ถ้วนล้วนพุ่งออกมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืน และกระจัดกระจายลงสู่พื้นดิน โดยล้อมสระสรรพสัตว์ไว้ทั้งหมดและห้อมล้อมผู้คนใกล้เคียง
ดวงดาวส่องแสงเป็นประกาย
ทุกคนมองฉากนี้ด้วยความตกตะลึง
โดยเฉพาะผู้เฒ่าฉือ ไม่ต้องพูดถึงว่าเหตุการณ์ตรงหน้าไม่เคยเกิดขึ้นในช่วงอายุที่เขาดูแลสระแห่งนี้ ซึ่งแม้แต่ในบันทึกก็ไม่เคยปรากฏภาพลวงตาเช่นนี้มาก่อน
“แสงดาว!” ซีไหลอุทานด้วยความประหลาดใจ
“มันไม่ใช่แสงดาว!” ดวงตาของเสิ่นฉงเปล่งประกายงดงา
