เขาเห็นว่าตำแหน่งที่เขาหยุดเดิน นอกจากมีเจ้าตำหนักทั้งสามของตำหนักเย่ว์แล้ว ยังมีรองประมุขทั้งสามอีกด้วย ทำให้ทุกคนอิจฉาเขาอีกครั้ง
“เทียนเจียวก็คือเทียนเจียว คนที่ข้องเกี่ยวก็ต้องเป็นเทียนเจียวด้วยกัน!”
“ตอนนี้ข้าตั้งตารอว่าในสระสรรพสัตว์ของรองประมุขจะเกิดภาพลวงตาอะไรขึ้น”
“หากสู้คุณชายเหยากวงไม่ได้ มิใช่ตบหน้าตำหนักเย่าหรอกหรือ”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น คงจะ…”
เจียงเฮ่าและคนอื่นๆ ท่ามกลางฝูงชนเริ่มกังวลเมื่อได้ยินความคิดของพวกเขาเหล่านั้น ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มั่นใจในตัวเจียงหลี และรู้ว่าต้องรู้แจ้งในสักวัน แต่แค่ไม่รู้ว่าวันนี้จะสำเร็จหรือไม่…
…
หันเหยากวงคุกเข่าลงตรงหน้าของเจ้าตำหนักเย่ว์และทำความเคารพ “ซือจุนที่เคารพ ท่านรองเจ้าตำหนักทั้งสอง”
เจ้าตำหนักเย่ว์ทั้งสามยิ้มและพยักหน้า โดยพอใจในตัวเขาอย่างมาก
“เหยากวง มา ข้าจะแนะนำคนให้เจ้ารู้จัก ทั้งสามคนนี้เป็นศิษย์รักของท่านประมุขและเป็นรองประมุขของเสินฮวงเรา เสิ่นฉง ซีไหลและคุนอู๋ รองประมุขเสิ่นฉงฝึกฝนศาสตร์ลับและเป็นยอดอัจฉริยะของฮวงเสินในรอบหมื่นปี หากต่อไปเจ้ามีศาสตร์ลับอะไรที่ไม่เข้าใจ สามารถขอคำแนะนำจากเขาได้” เจ้าตำหนักเย่ว์แนะนำหันเหยากวง
รอ
