คล้ายกับแช่อยู่ในสระน้ำที่เย็นฉ่ำ ตัดขาดจากโลกภายนอกทั้งหมด ปล่อยวางลงหมดสิ้น
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า หรือจะกล่าวได้ว่า เจียงหลีนั่งแช่อยู่ในสระน้ำจนลืมวันลืมคืน
หนึ่งวันผ่านไปอย่างเงียบสงบ
เสิ่นฉงรักษาคำพูด เฝ้าอยู่นอกสระสรรพสัตว์ สายตาจดจ้องยังสถานที่ที่เจียงหลีอยู่
วันที่สอง ผ่านไปอีกวัน
สถานที่ที่เจียงหลีอยู่ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนทุกอย่างหยุดนิ่งอยู่แบบนั้น
เข้าวันที่ห้า เวลาผ่านไปรวดเร็วราวกับม้าขาวผ่านช่องแคบ
วันที่หกยามพระอาทิตย์ขึ้นสู่ขอบฟ้า คุนอู๋และซีไหลที่อยู่ในตำหนักเย่าทนไม่ไหว จึงวิ่งมาที่ข้างสระสรรพสัตว์ มารอเจียงหลีพร้อมกับเสิ่นฉง
ท่านรองประมุขทั้งสามของตำหนักเย่ามาปรากฏตัวที่สระสรรพสัตว์รอคอยศิษย์น้องเล็กของพวกเขาพร้อมกันอย่างกะทันหัน กลายเป็นทิวทัศน์สวยงามที่ริมขอบสระสรรพสัตว์
ชั่วครู่ ข่าวแพร่ออกไป ดึงดูดให้ศิษย์จำนวนไม่น้อยในเมืองฮวงเสินรีบมาห้อมล้อมและมุงดู
ข่าวนี้ได้แพร่ไปถึงเจียงเฮ่า ลู่เสวียน เหวินเหรินชิ่งชิ่ง หนานอู๋เฮิ่น เฟิงสิงอวิ๋นคนที่รู้จักคุ้นเคยกับเจียงหลี ทุกคนล้วนมาถึงที่สระสรรพสัตว์กันหมดแล้ว
แสงอาทิตย์ยามพลบค่ำสาดส่องมายังสระสรรพสัตว์ ทำให้ปกคลุมไปด้วยผงท
