สัตว์ป่าดังขึ้นมา ทำให้สายตาของผู้คนล้วนถูกดึงดูดให้มองไป
“สวรรค์! นั่นมัน…ภาพลวงตาสัตว์ป่าดุร้ายนี่!”
“ไม่ใช่แค่ตัวเดียวนะ…”
“…”
เสียงร้องตกตะลึงดังขึ้นไม่หยุด ณ เมืองฮวงเสิน ไม่เคยปรากฏภาพลวงตาของสัตว์ดุร้ายมานานมากแล้ว
เจียงเฮ่าและพรรคพวกถูกผู้คนเบียดเสียดดันมาทางข้างหน้าอย่างไม่หยุด เหมือนกับว่าทุกคนต่างต้องการจะเห็นชัดๆ ว่า แท้จริงแล้วใครเป็นผู้ทำให้ภาพลวงตาสัตว์ดุร้ายนั้นปรากฎขึ้นมาได้
“ใช่เจียงหลีหรือไม่ ใช่นางหรือไม่” เหวินเหรินชิ่งชิ่งชูคอขึ้นก็ยังมองไม่เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ทำได้แค่ถามอย่างรีบร้อน”
“ไม่รู้”เจียงเฮ่าส่ายศีรษะ ในใจก็กระวนกระวาย
เวลานี้ ผู้คนข้างสระก็ชุลมุนวุ่นวายกันขึ้นมา
ยิ่งไปกว่านั้น ภาพลวงตาของสัตว์ดุร้ายก็ทำให้ศิษย์พี่จำนวนหนึ่งตกตะลึง ค่อยๆ รีบกรูเข้ามา ต้องการจะเข้ามาดูคนที่ทำให้ภาพลวงตานั้นปรากฏขึ้น
ในสระสรรพสัตว์ ฝูงสัตว์ดุร้ายคำรามอย่างเกรี้ยวกราด
บนครึ่งท้องฟ้า ภาพลวงตาของสัตว์ดุร้ายล้วนเป็นพวกบ้าคลั่ง พวกมันตะเกียกตะกายคำรามอยู่ เคลื่อนไหวอย่างแข็งแกร่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังรบกวนคนที่นั่งสงบนิ่งจำนวนไม่น้อย
“…เจ็ด แปด…สิบเอ็ด…ยี่สิบสอง ยี่สิบสาม…สามสิบสามตัว!” คุนอู๋นับจ
