ำนวนภาพลวงตาของสัตว์ดุร้ายอย่างใจเย็น สุดท้ายยิ้มเอ่ย “ถึงแม้จะเทียบกับศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้ ทว่าพรสวรรค์นี้ ในบรรดาศิษย์ที่อยู่มาหลายปีนี้ก็นับว่าดีที่สุดแล้ว”
“เขานี่เอง” ตำแหน่งที่ทั้งสามคนยืน แน่นอนว่าเป็นที่ที่มองเห็นได้ดีที่สุด เสิ่นฉงมองเห็นชัดเจนว่าใครเป็นคนทำให้สัตว์ป่าดุร้ายปรากฏขึ้น
“ใครหรือ” ซีไหลถามอย่างสงสัย
เสิ่นฉงยิ้มเอ่ย “คนที่ไม่ค่อยจะญาติดีกับศิษย์น้องเล็กของพวกเรา”
“หะ?” คุนอู๋สีหน้าเปลี่ยนไป ส่ายศีรษะเอ่ย “ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ดีแล้ว กล้ามาหาเรื่องศิษย์น้องเล็ก ก็ต้องถูกทำโทษจากตำหนักเย่าของพวกเรา อนาคตไม่รุ่งแน่”
“พวกเจ้าห้ามก่อเรื่องนะ ศิษย์น้องเล็กมีความคิดเป็นของตัวเอง” เสิ่นฉงนึกถึงใบหน้าเล็กๆ ของเจียงหลีที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ พลางยิ้มขึ้นมา
โฮก!
“เขานี่เอง! หันเหยากวง”
ในที่สุดผู้คนก็เห็นคนที่อยู่ใต้ภาพลวงตาสัตว์ดุร้ายนั่น
“สมแล้วที่เป็นถึงเทียนเจียว! แม้ตอนสอบเข้าตำหนักความสามารถจะถูกเก็บซ่อนไว้ ทว่ายังคงสามารถทำให้ผู้คนตกตะลึงได้อีกครั้ง
“ไม่คาดคิดว่าหันเหยากวงจะทำให้ภาพลวงตาสัตว์ดุร้ายปรากฏขึ้นได้มากมายเช่นนี้ ไม่รู้ว่าคนที่สามารถสอบเข้าตำหนักเย่าได้จะสามารถเอาชนะเขาได้ห
