์ในฮวงเสินขึ้นมาทันที
เมื่อพบหน้ากับศิษย์ตำหนักเย่า บรรดาศิษย์ในฮวงเสินล้วนแสดงถึงความเคารพออกมา เดิมทีที่มีเสียงดังโหวกเหวกก็เงียบหายไปทันที
“เจียงหลี!”
ทันใดนั้นเจียงหลีได้ยินเสียงคนเรียกนาง
นางหันกลับไปมองหาที่แถว จึงเห็นคนรู้จักคนหนึ่ง
เจิ้งหยวน เจียงหลีเลิกคิ้วขึ้น
ได้พบกับเจียงหลีอีกครั้ง เจิ้งหยวนรู้สึกว่านางสวมชุดตำหนักเย่าแล้วยิ่งสวยขึ้น นอกจากความสวยงาม ยังยิ้มสดใสเป็นพิเศษ
ส่วนเจียงหลีที่หันกลับไปมอง ก็ทำให้ศิษย์จำนวนไม่น้อยเห็นรูปลักษณ์นางได้ชัดเจนขึ้น
ทันใดนั้น ท่ามกลางผู้คนมีเสียงแทรกขึ้นมาเป็นระยะๆ
“รู้จักหรือ” เสิ่นฉงกระซิบถามเจียงหลี
เจียงหลีพยักหน้า “สอบเข้าสำนักมาพร้อมกัน เขาสอบเข้าตำหนักซิงได้”
“อย่างนี้นี่เอง” เสิ่นฉงยิ้มเอ่ย “ในเมื่อมีวาสนาเข้ามารุ่นเดียวกัน ถ้าเช่นนั้นก็เชิญเข้ามาด้วยสิ” พูดจบ เขาก็โบกมือเรียกศิษย์ที่จัดแถวเข้าสระสรรพสัตว์ “ให้เขาเข้ามา”
ศิษย์ที่จัดลำดับแถวไม่กล้าขัดคำสั่งเสิ่นฉง รีบให้เจิ้งหยวนออกมาจากแถวทันที
เจิ้งหยวนประหลาดใจมาก จึงเดินไปอย่างประหม่า ยืนอยู่ตรงหน้าเสิ่นฉงพลางเอ่ยอย่างลนลาน “ท่านรองประมุข…ท่านรองประมุขน้อย”
ชั่วครู่เขาพบกับเจียงหลีโดยบังเ
