เรื่องนี้สักเท่าไหร่ เจียงหลีจึงเดินตามการนำทางของเสิ่นฉงขึ้นเขาต่อไป
พอเงยหน้ามองไป เจียงหลีก็เห็นร่างของผู้เฒ่าฉือ เขากำลังยืนรออยู่ข้างสระน้ำที่ยอดเขาพอดี
“ศิษย์พี่ใหญ่ บ่อน้ำที่สระสรรพสัตว์นี้ เพราะระดับความสูงต่ำที่ไม่เท่ากันจึงทำให้ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันด้วยหรือไม่” เจียงหลีถามขึ้น
เสิ่นฉงส่ายศีรษะ “ไม่ต่างกัน เพียงแต่จิตใจคนมักชอบเปรียบเทียบ ทั้งที่น้ำในสระให้ผลลัพธ์เหมือนกัน แต่ว่าผู้ที่มีสถานะขั้นสูงล้วนถูกจัดไว้ตำแหน่งสูงที่สุดเสมอ”
เจียงหลียิ้ม
ช่างเถิด นางคงจะคิดมากไป นางยังคิดว่าผู้เฒ่าฉือมาเตรียมสระไว้ให้ด้วยตัวเอง จะมีอะไรแตกต่างกัน ที่แท้ก็ทำเพื่อให้ตำแหน่งสถานะนั้นเด่นขึ้น
เห็นสีหน้าท่าทางแปลกๆ ของเจียงหลี เสิ่นฉงหัวเราะขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี
อืม ไม่เลว ไม่เลว!
ในตำหนักเย่ามีศิษย์น้องเล็กอ่อนเยาว์เพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน ช่างน่ายินดีเสียจริง!
มุมปากของเจียงหลียกขึ้นตามเสียงหัวเราะที่ควบคุมไม่ได้ของเสิ่นฉง
ทันใดนั้น สายตาของนางเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ฝีเท้าก็หยุดลงตาม เบนสายตาจ้องไปยังมุมของสระ นี่มันช่าง… มองยังหันเหยากวงที่อยู่ในสระ เจียงหลียังคงไม่รู้จะเอ่ยอะไรออกมาดี
ช่างบังเอิญเช่นนี้
