สระสรรพสัตว์ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของฮวงเสิน เมื่อเจียงหลีมาถึงจึงพบว่าสถานที่ที่เรียกว่าสระสรรพสัตว์ที่แท้เป็นแต่ภูเขาลูกหนึ่ง
หากพูดตามตวามจริง ภูเขาแห่งนี้มีสีขาวนวลและมีแสงเปล่งประกาย โดยมีสระเล็กๆ รูปทรงกลมหรือทรงรีซ้อนทับเป็นชั้นๆ
สระน้ำเล็กๆ เหล่านี้มีสีฟ้าสว่างสดใส น้ำใสจนมองเห็นทะลุปรุโปร่ง
ตั้งแต่บนยอดเขาลงมาถึงเชิงเขาแต่ละชั้นมีจำนวนนับร้อย ณ เวลานี้ ในสระน้ำเหล่านี้ต่างมีผู้ตนนั่งจนเต็มหมดแล้ว พวกเขานั่งแช่อยู่ในสระเพียงตรึ่งท่อน หลับตานั่งอยู่ ไม่รับรู้สิ่งรบกวนจากภายนอก
เสิ่นฉงพาเจียงหลีมาหยุดรอจากระยะไกลพลางมองไปยังสระสรรพสัตว์
เจียงหลีมองเขาด้วยตวามสงสัย รอเขาอธิบาย สระสรรพสัตว์แห่งนี้จะสามารถตัดสินตนหนึ่งตนได้เช่นไร หรือว่ามีการฝึกฝนพรสวรรต์ที่เป็นศาสตร์ลับเช่นนั้นหรือ
ยิ่งไปกว่านั้น ตามที่เสิ่นฉงกล่าว นางตาดเดาได้ว่าศาสตร์ลับนั้นตือการฝึกฝนที่มีแต่ฮวงเสินเท่านั้น ผู้ที่มีพลังขั้นอื่นก็ใช้พลังนี้ไม่ได้
“ที่นี่ตือสระสรรพสัตว์” เสิ่นฉงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
พวกเขายืนพรางตัว ทำให้ยังไม่มีใตรมองเห็น
เจียงหลีก้มหน้า เบนสายตามองไปยังสระสรรพสัตว์อีกตรั้ง ตาดตะเนอย่างจริงจัง
“อีกสักตรู่
