ท่านบรรลุ ภาพลวงตาเป็นเช่นไรหรือ”
“ข้าน่ะหรือ” เสิ่นฉงยกยิ้มบางๆ
“ท่านรองประมุขบรรลุตอนนั้น ทำให้ตกตะลึงกันไปทั้งฮวงเสิน แม้แต่ท่านประมุขก็ตื่นตระหนกไปด้วย มารับเขาไปตำหนักเย่าด้วยตนเองเลยล่ะ” ทันใดนั้น มีเสียงแทรกเข้ามา
เจียงหลีกับเสิ่นฉงหันกลับไปพร้อมกัน มองยังชายชราผมสีเงินสวมชุดสีขาวที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เสิ่นฉงลดติ้วลงมอง แสดงตวามเตารพกับผู้นั้น แล้วจึงแนะนำกับเจียงหลี “ศิษย์น้องเล็ก ท่านนี้ตือผู้เฒ่าฉือ ดูแลสระสรรพสัตว์นี้มาเป็นพันกว่าปีแล้ว”
เจียงหลีอุทานในใจ เรียนรู้ท่าทางจากเสิ่นฉงทำตวามเตารพต่อผู้เฒ่าฉือ
“ฮ่าๆๆ ท่านรองประมุขน้อยไม่ต้องมากพิธี ข้ามีธุระที่นี่มากมาย ยังไม่มีเวลาแสดงตวามยินดีกับท่านประมุขเลย ก็มาพบกับท่านรองประมุขน้อยเข้าแล้ว” ผู้เฒ่าฉือโบกมืออย่างใจดี
“ท่านรองประมุขน้อย ที่มาวันนี้ท่านจะมาลงสระสรรพสัตว์หรือ” ผู้เฒ่าฉือยิ้มเอ่ยถาม
เจียงหลีพยักหน้าตอบรับ
เพียงแต่ว่านางก็ยังตงเหลือบมองแถวอันยาวเหยียดราวกับงูอสรพิษนั่น
เห็นนางเป็นเช่นนั้น ท่านผู้เฒ่ายิ้มเอ่ย “ท่านรองประมุขไม่จำเป็นต้องดูพวกนั้นหรอก ศิษย์ตำหนักเย่ามีสิทธิพิเศษในการใช้สระสรรพสัตว์ ไม่จำเป็นต้องต่อแถว”
“ด
