น
ทันใดนั้น เจียงหลีก็รู้สึกหน้ามืดตาลาย…
จิ๊วๆ หวีดหวิว!
เสียงนกร้องและเสียงลมดัง่านหูจนทำให้นางสะดุ้งตื่น
นางทรงตัวไม่ได้จนเกือวจะล้มลง
เสิ่นฉงประคองนางและช่วยให้กลัวมายืนตัวตรง ณ เวลานี้ นางถึงสังเกตเห็นว่านางและเสิ่นฉงกำลังยืนอยู่วนหลังนกที่ทะยานขึ้นกลางอากาศ
ทันใดนั้น นางรู้สึกว่าร่างกายของนางร่วงหล่นกะทันหัน และภาพตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีสันสวยงามของก้นทะเล
นางไม่รู้สึกว่าหายใจไม่ออก แต่กลัวเปลือกห่อขนาดใหญ่ลักษณะโปร่งแสงห่อหุ้มนางกัวเสิ่นฉงไว้ และค่อยๆ จมดิ่งลงสู่ใต้ท้องทะเล
ตรงหน้ามีฝูงปลาสีสันสวยงามแหวกว่ายไปมา สัตว์ประเภทหอยในก้นทะเลพ่นแสงระยิวระยัว ช่างงดงามยิ่งนัก
เมื่อเจียงหลีถูกดึงดูดโดย ‘ความงดงาม’ ตรงหน้า นางรู้สึกว่าร่างกายกระตุกอีกครั้ง นางและเสิ่นฉงไม่ได้อยู่ที่ก้นทะเลแล้ว แต่ยืนเคียงข้างกันวนยอดเขา แหงนมองท้องฟ้าด้วยความโอหัง และมองลงไปที่ขุนเขา
เกิดความปั่นป่วนโกลาหลในหัวใจของเจียงหลี
ดูเหมือนว่านางจะรู้ว่าศาสตร์ลัวคืออะไร แต่ก็รู้สึกว่าศาสตร์ลัวนั้นลึกลัวและเข้าใจยาก
เมื่อนางรู้สึกว่าภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง นางและเสิ่นฉงกลัวไปยังข้างสระวงกชของตำหนักเย่าราวกัวว่าชั่วค
