่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลใด นางถึงเอ่ย ‘ท่านอาจารย์ที่เคารพ’ ออกมาได้อย่างลื่นไหลมาก
“เด็กดี” ท่านประมุขเดินไปข้างหน้าและมองนางด้วยรอยยิ้ม “ข้ารู้ทุกเรื่องที่เจ้าอยู่ที่หนานฮวงหมดแล้ว”
“…” เจียงหลีไม่แปลกใจทำไมท่านประมุขถึงรู้เรื่องทั้งหมด
เพราะสถาบันไป๋หยวนคงส่งข้อมูลทั้งหมดของนางมายังฮวงเสินอย่างแน่นอน
“เด็กดี เจ้ากล้าหาญมาก ผนวกหนานฮวงตั้งแต่อายุยังน้อย และยุติความแตกแยกที่กินเวลานานนับหลายพันปี!” ท่านประมุขพยักหน้ายิ้ม
“ท่านอาจารยกยอข้าเกินไปแล้ว เจียงหลีมิได้ทำเรื่องนี้เพียงคนเดียว ต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจจากทุกคน” เป็นเรื่องยากที่เจียงหลีจะถ่อมตัว
“ไม่เลว เพราะความร่วมมือร่วมใจ” ท่านประมุขเห็นด้วย “แม้ว่าฮวงเสินจะเป็นกลุ่มอำนาจระดับกลาง แต่ที่สามารถรักษารากฐานไว้ได้ก็อาศัยคำว่าความร่วมมือร่วมใจนี่แหละ หากใจไม่ตรงกัน ก็ยากที่จะก้าวไปข้างหน้า หากใจประสานกัน ภูเขาจะสูงเพียงใด ก็ย่อมราบเรียบเหมือนที่ราบ”
เจียงหลีพยักหน้า
ท่านประมุขพูดต่อว่า “เจ้าจงจำไว้ กลุ่มอำนาจใดที่อาศัยคนแข็งแกร่งเพียงคนเดียว เทียบไม่ได้กับทุกคนร่วมมือร่วมใจ ความแข็งแกร่งของกลุ่มอำนาจ ไม่ได้อยู่ที่ว่ามียอดฝีมือกี่คน แต่อยู่ที่ค
