ทั้งสามก็แสดงสีหน้าพึงพอใจในทันที
จากนั้น พวกเขาทั้งสามก็ตามติดเจียงหลีถามเรื่องนั้นเรื่องนี้ และบอกว่าจะช่วยเจียงหลีทำความสะอาดตำหนัก ตอนนี้อาจพูดได้ว่าเจียงหลีรู้สึกปวดหัวจากความกระตือรือร้นของศิษย์พี่ทั้งสามไปเสียแล้ว
รอจนฟ้ามืด ถึงจะส่งคนทั้งสามกลับไปได้
หลังจากที่นางทำความสะอาดเสร็จแล้ว นางถึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถามไถ่สถานการณ์ของทั้งพี่ชายของนาง ลู่เสวียน เหวินเหรินชิ่งชิ่งและคนอื่นๆ เลย
เดิมทีนางคิดว่าหลังจากผ่านการสอบเข้าสำนักแล้ว นางจะสามารถพบเจอกับพวกเขา แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกส่งมาที่ตำหนักเย่าโดยตรงเลย
นางยืนอยู่ในตำหนักและมองไกลออกไป นอกตำหนักที่งดงามมีภูเขาร่ายเรียงยาวสุดลูกหูลูกตา
อาณาบริเวณของฮวงเสินกว้างใหญ่ไพศาล นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเจียงเฮ่าอยู่ที่ไหน หรืออยู่ตำหนักใดกันแน่
“ศิษย์รัก เจ้าคิดถึงใครอยู่หรือ”
ทันใดนั้น เสียงของท่านประมุขปรากฏที่ด้านหลังของเจียงหลี
นางหันหน้ากลับมาอย่างกะทันหันและเห็นภาพแสงไฟสลายไปจากท่านประมุข นี่คือผู้ยิ่งใหญ่! เจียงหลีชื่นชนด้วยความตื่นตะลึงในใจ
“ท่านอาจารย์ที่เคารพ” เจียงหลีเรียก
นี่เป็นครั้งแรกที่นางเป็นศิษย์มีครูในตลอดทั้งสองภพ แต
