ณ เมืองซู่หยา มีตรอกโสเภณีที่มีชื่อเสียงอยู่ตรอกหนึ่ง
ยามราตรีเช่นนี้ ตรอกแห่งนี้ก็เริ่มแขวนโคมแดงเพื่อต้อนรับแขก เสียงเจี๊ยวจ๊าวลอยออกมาจากด้านในไม่ขาดสาย มีบุรุษไม่น้อยที่คลุ้งกลิ่นสุรากำลังเดินหยอกล้อกับเหล่าสตรีเข้าหอจูหงไปเป็นทิวแถว
เจียงเฮ่ายืนอยู่นอกหัวถนนด้วยใบหน้าอึมครึม เขามอง ‘ความคึกคัก’ ด้านนั้นแล้วหันกลับมาเอ่ยกับเจียงหลีว่า “ต้องเข้าไปจริงๆ หรือ”
เจียงหลีพยักหน้าอย่างจริงจัง
มู่ชิงเหยียนมองเจียงเฮ่าด้วยสีหน้าซับซ้อนแล้วก้มหน้าลง
“ชิงเหยียนบอกแล้วว่าคนที่ถูกขายล้วนเป็นสตรี ที่นี่เป็นแหล่งข้อมูลชั้นดีให้สืบหา” เจียงหลีส่งสายตาให้กำลังใจเขา
หากนางมิใช่สตรีล่ะก็ ป่านนี้ลุยเองไปแล้ว
จะให้นางปลอมตัวเป็นชายหรือ รูปร่างนางดีเช่นนี้ต่อให้ปลอมตัวไปก็ไม่เหมือนอยู่ดี
เจียงเฮ่าจนปัญญา ทำได้เพียงหอบใบหน้าหนาๆ เดินไปสู่สถานที่ที่เขารังเกียจ
มู่ชิงเหยียนจ้องมองแผ่นหลังของเขาอย่างเหม่อลอย ความรู้สึกที่บรรยายออกมาไม่ถูกก่อตัวขึ้นภายในใจ
“อย่ากังวลไปเลย พี่ชายข้าไม่ยอมให้สตรีอื่นมาแต๊ะอั๋งได้หรอก” เจียงหลียิ้มแล้วตบบ่าปลอบมู่ชิงเหยียน
มู่ชิงเหยียนหน้าแดงก่ำ นางก้มหน้ากล่าวว่า “แล้วเกี่ยวอันใดกับ
