มองมู่ชิงเหยียนที่ยืนอยู่ด้านหลังและพูดขึ้น
ใบหน้าของเฟิ่งเซียนนิ่งชาไปครู่หนึ่ง ดวงตาของนางมองไปที่มู่ชิงเหยียนอย่างชั่วร้าย
มู่ชิงเหยียนรีบก้มศีรษะและปฏิเสธ “ไม่ล่ะ ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าอยู่ที่นี่ดีแล้วเจ้าค่ะ”
“ชิงเหยียน” เฟิ่งเทียนพูดอย่างหมดความอดทน
สายตาที่แสดงว่าหมดความอดทนแต่กลับเจือปนไปด้วยความเอ็นดูนั้น ทำให้หญิงสาวหลายคนหลงใหล
แต่ทว่า เจียงหลีหรี่ตาของนางและพูดเยาะเย้ยว่า “เฟิ่งเทียนผู้นี้ คิดจะก่อเรื่องหรือนี่!”
กงเสวี่ยฮวาหัวเราะอย่างสนุกสนาน “ดูเหมือนว่าเฟิ่งเทียนจะตกหลุมรักเพื่อนของเจ้าแล้วสิ”
“เขามีเฟิ่งเซียนแล้วมิใช่หรือ” เจียงหลีขมวดคิ้ว
กงเสวี่ยฮวากล่าว “เฟิ่งเซียนน่ะสนใจในตัวเขา แต่เขายังคงสานสัมพันธ์แบบคลุมเครืออยู่เสมอ ในขณะนี้ การแสดงความปรารถนาดีของเขาต่อศิษย์หญิงคนอื่นๆ เป็นเพียงความห่วงใยของพี่ชายที่มีต่อน้องสาวเท่านั้น ใครจะสามารถเอาผิดเขาได้”
เหอะๆ เจียงหลีหัวเราะเยาะ
กงเสวี่ยฮวาชะงักและพูดอย่างนึกขันว่า “บางที เขาอาจตั้งใจทำเช่นนั้น เพื่อให้เพื่อนของเจ้าไม่มีที่ยืนในเขาเฟิ่งอู่ซานนี้ จนต้องมาขอความช่วยเหลือจากเขาก็เป็นได้นะ”
“เจ้าต้องการจะสื่ออะไร” เจียงหลีหรี่ตาและถามด้วยร
