นแล้วการจะบรรลุวางรากฐานสมบูรณ์คงยากเย็นยิ่งนัก
ไม่เอ่ยถึงอย่างอื่น เพียงแค่ฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับทั้งสี่สาย ก็พอจะลิขิตให้เขาทรมานแทบสิ้นใจ บางทีบัดนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในช่วงกลางของวางรากฐาน ไหนเลยจะมีวันนี้
‘แต่ความสำเร็จของข้าครานี้ เกรงว่าจะเลียนแบบได้ยากนัก’
ลวี่หยางรู้อย่างถ่องแท้ หากเพียงแค่หนีออกจากเจ้าสถานที่บัดซบนั้น แล้วฝึกบ่มเพาะนอกโลกกระบี่จะสามารถบรรลุวางรากฐานสมบูรณ์ เช่นนั้นแล้วผู้ใดเล่ายังจะยอมเหลืออยู่ในที่บัดซบนั้นอีก?
ที่รากแท้แล้ว ทั้งหมดนี้ก็เพราะเขาได้รับสืบทอดการวางกลยุทธ์ของหงยวิ๋น ไม่ว่าจะเป็นค่ายกลเจ็ดยอแสงตรึงโลกาคงสัจ หรือแม้แต่สวรรค์เจ็ดยอแสงเอง ล้วนแล้วแต่เป็นไพ่ลับที่หงยวิ๋นทิ้งไว้ทั้งสิ้น ที่ลวี่หยางสามารถบรรลุผลได้ ส่วนใหญ่แล้วก็เพราะเขาเดินอยู่บนเส้นทางถอยที่หงยวิ๋นวางไว้ให้โดยกำเนิดอยู่แล้ว
‘หงยวิ๋น… หงยวิ๋น ท่านช่างเป็นโชคดีของข้าโดยแท้!’
‘การตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชาตินี้ของข้า เกรงว่าคงเป็นวันที่ลอบฟันฟ้ากลับ ห้ำหั่นหงยวิ๋นที่เพิ่งเกิดใหม่ลงในพริบตา! นั่นแหละคือสมบัติแรกของข้า!’
ต่อให้เป็นเจินจวินที่ย่ำแย่เพียงใด ก็ยังคงเป็นเจินจวิน
แม้เป็นเพียงการวางกลศึกลวกๆ อย่างไม่ใส่ใจของเจินจวิน ก็ยังมากพอจะให้ผู้บำเพ็ญภายใต้เจินจวินได้รับประโยชน์นับหมื่น ลวี่หยางจึงได้ซึ้งถึงความจริงข้อนี้อีกครั้ง
พริบตาถัดมา ลวี่หยางก็ก้มศีรษะลง
สายตาเขาฉายผ่านออก
