์
เจียงหลียกศีรษะขึ้นพิงขอบอ่างและหลับตาพักผ่อน นางรู้สึกสบายตัวเมื่อถูกน้ำอุ่นล้อมรอบ
ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร ในเมื่อเข้ามายังซีฮวงแล้วต้องรีบแก้ไขเรื่องยันต์ธาราทมิฬ ต้องไปให้พ้นจากสำนักพรตเสวียนหมิงเสียก่อนแล้วค่อยไปตามหาที่อยู่ฮวงเสิน ไม่แน่ หนานอู๋เฮิ่นอาจกลับไปถึงฮวงเสินแล้วก็เป็นได้ ในขณะที่หลับตาพักผ่อน เจียงหลีก็มิอาจหยุดความคิดในหัวได้เลย
ไม่รู้ว่าผ่านไปเท่าไหร่ ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบหรือแม้แต่เสียงน้ำที่กระเซ็นด้านหลังฉากกั้นก็หายไป
ท้องฟ้ามืดลง แสงเทียนในตำหนักก็สว่างมากยิ่งขึ้น ในฉากกั้นสลัวได้มีเงาสะท้อนอันน่าหลงใหล
เจ้าเดรัจฉานน้อยที่นอนหลับตลอดทั้งวันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา นัยน์ตาสีอ่อนราวกับเคลือบเงาส่องแสงสกาวด้วยตนเอง
สักพักสายตาของมันก็จับจ้องไปที่ฉากกั้นนั้นและถูกเงาร่างยั่วยวนน่าหลงใหลภายใต้ฉากสลัวดึงดูดเข้าไป
เจ้าเดรัจฉานน้อยเบิกตากว้างกะพริบตาปริบๆ จมูกสีชมพูที่ปกคลุมไปด้วยขนปุกปุยขยับเล็กน้อย ร่างกายที่ขดม้วนเป็นก้อนลุกขึ้นนั่งตัวตรงช้าๆ อย่างอดไม่ได้
เงาร่างยั่วเย้าบนฉากกั้นดูเหมือนจะประทับอยู่ใต้ดวงตาของมันและคงอยู่ไม่ไปไหน
แม้กระทั่งการจินตนาการว่าหลังจากเอาฉากกั้นที่บดบังทัศนียภาพออกจะมีการเคลื่อนไหวเช่นไร
ทำไมถึงไม่มีความเคลื่อนไหว มันค่อยๆ ได้สติกลับมาจากความลุ่มหลง เจ้าเปี๊ยกจึงสังเกตเห็นว่าดูเหมือนคนหลังฉากนั้นช่างเงียบเกินไปแล้ว
หัวใจของมันว้าวุ่น จากนั้น
