เจียงหลีเข้ามาในดินแดนตะวันตกซีฮวงเป็นครั้งแรกและไม่ค่อยเข้าใจในพลังและอำนาจของสำนักพรตเสวียนหมิง แต่ทว่าเมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้แล้ว นางก็รู้สึกถึงอิทธิพลของอำนาจในซีฮวง
“ธิดาสวรรค์ หลังจากเรือเทียบท่าแล้ว ท่านมิต้องสนใจผู้ใด เพียงท่านเข้าไปนั่งบนเสลี่ยงดอกบัวก็พอแล้วขอรับ” หันอวี้เอ่ยเตือนข้างๆ
เจียงหลีเบนสายตามองเขาครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมาที่เดิม
เดิมทีนางวางแผนอาศัยเรือลำนี้เฉยๆ หลังจากถึงซีฮวงแล้วนางจะหาโอกาสหลีกหนีไป เรื่องจะเป็นธิดาสวรรค์แห่งสำนักพรตเสวียนหมิงหรือไม่ แม้หันอวี้จะยืนยันครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ตัวนางเองชัดเจนดีอยู่แล้ว นางไม่ใช่ธิดาสวรรค์อะไรทั้งนั้น อีกอย่างนางก็ไม่ได้อยากเป็นธิดาสวรรค์อะไรนั่นอีกด้วย
แต่ทว่าสถานการณ์บนฝั่งตอนนี้กลับทำให้นางต้องล้มเลิกแผนการหลบหนีอย่างจนใจ
ภายใต้การจับตามองของทุกคน นางจะหาทางหนีทีไล่ได้อย่างไร
พับผ่าสิ…
เรือค่อยๆ ใกล้เทียบท่าเท่าใด เจียงหลีก็ยิ่งเห็นผู้คนบนฝั่งมืดฟ้ามัวดินชัดเจน ทันใดนั้นนางรู้สึกเหมือนขี่หลังเสือแล้วลงยากขึ้นมาทันที
ดูท่าทางแล้วคงทำได้เพียงลงไปดูสำนักพรตเสวียนหมิงก่อนก็แล้วกัน เมื่อไร้ความหวังในการหลบหนี เจียงหลีจึงทำได้เพียงเปลี่ยนแผนการชั่วคราวจากนั้นนางจึงย่างกรายไปทีละก้าว
“ธิดาสวรรค์ ใกล้ถึงแล้วขอรับ” เมื่อเรืออยู่ห่างจากฝั่งไม่ถึงสิบจั้งหันอวี้ก็เตือนนางอยู่ข้างๆ
เจ้าเปี๊ยกที่งีบหลับมนอ้อมแขนของนางรู้สึ
