กถึงการเข้าใกล้ของเขา มันเลิกเปลือกตาขึ้นอย่างเซื่องซึมกวาดสายตาอย่างเย็นชาและหลับตาลงอีกครั้ง
ซี๊ด!
หันอวี้กะพริบตาและมองไปรอบๆ ด้วยดวงตาที่หมองหม่น
ไม่รู้ทำไม ไม่กี่วันมานี้เขามักจะรู้สึกถึงอากาศที่หนาวเย็นอยู่รอบตัวเขาเสมอ ราวกับว่ามีใครบางคนบนเรือลำนี้กำลังอยากฆ่าเขาอยู่
ใครกัน ถ้าข้าจับได้จะจับเจ้าถลกหนังหักกระดูกแน่คอยดู! หันอวี้ที่กำลังมองหาเป้าหมายสาบานกับตนเองในใจ
เจียงหลีเฝ้าดูการเคลื่อนไหวบนฝั่ง หลังจากที่หันอวี้เอ่ยเตือน จากนั้นนางจึงกระโดดขึ้นกลางอากาศด้วยร่างเพรียวลมดั่งนกนางแอ่นแล้วเหาะไปทางริมฝั่งโดยที่ทิ้งตัวลงเสลี่ยงดอกบัวขนาดใหญ่ได้อย่างแม่นยำ
เท้าทั้งสองข้างของนางทิ้งตัวลงบนเสลี่ยงดอกบัวหมุนพลิ้วเรือนร่างก่อนจะนั่งขัดสมาธิบนนั้น ท่วงท่าอ่อนช้อยงดงามดั่งธารน้ำไหลทำให้ผู้คนที่พบเห็นรู้สึกตระการตา
เมื่อนางเผยโฉมหน้าอันงดงามให้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตามวลมนุษย์ แววตาตื่นตะลึงนับไม่ถ้วนเล็งมาที่นางเป็นตาเดียว
“ธิดาสวรรค์กลับมาแล้ว ทุกคนคุกเข่าต้อนรับ!”
คนที่คุกเข่าต้อนรับแบ่งออกเป็นสองข้างทางเผยให้เห็นถนนใหญ่ตรงกลาง
คนสิบคนแบกเสลี่ยงดอกบัวไปตามถนนใหญ่ท่ามกลางเสี่ยงโห่ร้องกึกก้อง ส่วนหันอวี้และคนอื่นก็ลงจากเรือทีละคนแล้วเดินตามเสลี่ยงดอกบัวของเจียงหลีอย่างมีสติรู้ตน
“ธิดาสวรรค์เชิญเสด็จ!”
“ธิดาสวรรค์เชิญเสด็จ!”
เหล่าสาวกที่นั่งคุกเข่าบนพื้นต่างพากันโห่ร้องตะโกน
เจียงหลี
