อุ้มเจ้าเดรัจฉานน้อยนั่งเสลี่ยงดอกบัวแล้วกวาดสายตามองผู้คนที่กำลังนั่งคุกเข่า นางรู้สึกว่ามันไม่ใช่ความเคร่งครัดในลัทธิที่มาจากใจจริง แต่ทว่ามันเหมือนกับการเชื่อฟังอย่างหนึ่งที่ไม่มีอำนาจต้านทานหลังจากถูกกดขี่
สำนักพรตเสวียนหมิงนี่ช่าง… แววตาเจียงหลีวูบไหว ไม่มีอะไรที่เหมือนกับหันอวี้และคนอื่นๆ ที่รู้สึกถึงชัยชนะในการแสดงความยินดีจากผู้ศรัทธา
เจียงหลีเก็บงำความคิดก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับอาคารบ้านเรือนทั้งสองข้างทาง
ที่นี่คือกำแพงคูเมืองของดินแดนทางตะวันตกซีฮวงหรือ ดูแล้วไม่ต่างอะไรกับดินแดนทางใต้หนานฮวงเลย นางเงยหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้าอีกครั้งดูเหมือนก็ไม่มีอะไรแตกต่างกับหนานฮวงเช่นกัน
สิ่งเดียวที่อาจจะแตกต่างก็คือพลังวิญญาณในร่างกายของนางถูกระงับเอาไว้กำลังเคลื่อนที่หมุนเวียนพยายามทำลายอาณาเขตเล็กๆ
ตึง!
ดูเหมือนจะมีเสียงเบาๆ เกิดขึ้นในร่างกายของเจียงหลี
เดิมทีระดับการฝึกพำเพ็ญของนางอยู่ที่หลิงจงขั้นสาม ทันใดนั้นก็กลายเป็นหลิงจงขั้นสี่ซึ่งอยู่ในระดับฝึกเดียวกันกับหันอวี้
ราวกับว่ารู้สึกถึงลมปราณที่เปลี่ยนแปลงของนาง หันอวี้ที่เดินอยู่ข้างหน้าจึงเหลือบสายตามองเจียงหลีที่อยู่บนเสลี่ยงดอกบัวอย่างอดไม่ได้
ภายใต้การรู้สึกอย่างละเอียด ดวงตาทั้งคู่ของเขาหรี่ลงเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองโดยไม่พูดอะไรและอุทานในใจว่า นางคือธิดาสวรรค์อย่างแน่นอน เพิ่งจะเหยียบเข้ามาในอาณาเขตที่ควบคุมโดยสำนักพรตเสว
