ียนหมิงแล้วขั้นของการฝึกฝนก็ทะลุทะลวงเยี่ยงนี้
เจียงหลีที่บรรลุขั้นการฝึกบำเพ็ญ หลังจากลมปราณสงบแล้วจึงแอบพูดในใจ สงสัยนี่คงจะเป็นข้อดีอย่างที่ซานเหล่าโถวได้กล่าวเอาไว้
เนื่องจากสูญเสียกลองศิลาจารึกที่หนานฮวง อาณาเขตฝึกฝนจึงถูกจำกัด
ฉะนั้นหลังจากเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์แล้วการฝึกฝนจะค่อยๆ ช้าลงทั้งยังทะลุอาณาเขตยากมากอีกด้วย
แต่ทว่าเมื่อนางเข้าไปในบริเวณที่มีกลองศิลาจารึกสถิตอยู่ การฝึกบำเพ็ญของนางก็ไม่มีข้อจำกัดอีก การสั่งสมประสบการณ์ฝึกฝนก่อนหน้านี้จึงปะทุขึ้นทันที
แม้จะเป็นเพียงอาณาเขตเล็กๆ แต่ก้าวเล็กๆ เช่นนี้ใครหลายคนก็ต้องใช้เวลาหลายปีหรืออาจจะสิบกว่าปีถึงจะบรรลุ
…
เมื่อถูกคนแบกหามมาตลอดทาง เจียงหลีก็รู้สึกสบายเป็นอย่างยิ่ง
แต่ทว่าเมื่อเห็นสำนักพรตเสวียนหมิงตั้งตระหง่านท่ามกลางขุนเขาและประตูเขาเสวียนเถี่ยสูงถึงร้อยจั้ง นางกลับรู้สึกไม่สบายเลยสักนิด
จากคำแนะนำของหันอวี้ สำนักพรตเสวียนหมิงตั้งอยู่ท่ามกลางเทือกเขาเหล่านี้โดยมีประตูเขาเสวียนเถี่ยเป็นทางเข้าออก
นางเงยหน้าขึ้นไปมองขุนเขาท่ามกลางม่านหมอกบางเบาก็จะเห็นว่ามีหมู่อาคารไม่น้อยที่สร้างขึ้นบนนั้น
เพียงแค่ขนาดก็ใหญ่เกินระดับของสถาบันไป๋หยวนแห่งหนานฮวงได้อย่างงายดาย
ไม่ควรประมาทในอำนาจอิทธิพลของดินแดนซีฮวง เจียงหลีอุทานในใจเงียบๆ
เมื่อมาถึงด้านในสำนักพรตเสวียนหมิงก็ไม่มีใครออกมาต้อนรับนางเยี่ยงนั้นอีก
หันอวี้และคนอื่นๆ พานางไปที
