วเชียวนะ!”
เจียงเฮ่าถลึงตามอง “เจ้ามิใช่นายน้อยแห่งวังเทียนอู่กงหรอกหรือ มีเจ้าเป็นผู้ปกครอง ผู้ใดยังจะกล้าก่อเรื่องได้อีก” เจียงเฮ่ามองเขาคราหนึ่ง
เขาจะปล่อยให้เจียงหลีกับมู่ชิงเหยียนเดินทางกันเพียงลำพังได้อย่างไร
“เอ๋” กงเสวี่ยฮวาลุกขึ้นถกแขนเสื้อ “ข้าชักจะโมโหแล้วนะ! ข้าช่วยเหลือผู้คนด้วยความยินดี เหตุใดกลายเป็นหาเรื่องยุ่งยากมาใส่ข้าเสียได้”
เขาพบว่าคนกลุ่มนี้ล้วนเป็นประเภทชี้นิ้วสั่งคนอื่นส่วนตัวเองไม่ลงมือทำอันใดทั้งนั้น
“ฮวาฮวา รบกวนเจ้าหน่อย” เจียงหลีเอ่ยปากขึ้น
กงเสวี่ยฮวาพลันก้มหน้าลงอย่างหมดอารมณ์แล้วส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง
ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เขายอมเจียงหลีกันล่ะ แรกเริ่มเดิมทีเขามีชีวิตรอดจากยันต์ธาราทมิฬมาได้ แล้วตระหนักถึงทักษะการต่อสู้ของดินแดนในตำนานจากแผนที่ดาราเทพสงคราม ต่อมาก็ข้ามขั้นไปสังหารหลิงหวังขั้นสามได้ด้วยพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง เขาจำเป็นต้องยอมนาง! ยิ่งไปกว่านั้น เจียงหลีมีความสามารถรักษาคนได้ หากไปยั่วโมโหนางเข้าแล้วเกิดนางเห็นเขาใกล้ตายแล้วไม่ช่วยจะทำอย่างไร
“เอาล่ะ ข้าจะตัดสินใจเอง ครั้งนี้เราไปสืบหาความจริง หากลงมือได้ก็จะได้จัดการไปให้เสร็จสิ้น หากมิได้ เราค่อยหาโอกาสลงมือ ดังนั้นจำนวนคนไม่ต้องเยอะ ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ยังต้องการคนอยู่ แค่ข้า พี่ใหญ่และมู่ชิงเหยียนสามคนออกเดินทางก็พอ คนอื่นๆ อยู่ที่นี่เถอะ” เจียงหลีใช้ฐานะจักรพรรดินีมาจัดแจงตัดสิน
