บทที่ 391 เรื่องน่าตกใจ
นอกหลี่เหินเทียน
ลัทธิบัวขาวมาถึงพร้อมกันทั้งสำนัก กระทั่งถิ่นกำเนิดแห่งสุญญะซึ่งเป็นแดนเทพธูปเทียน ยังถูกเคลื่อนย้ายมาพร้อมกัน ธูปเทียนอันพวยพุ่งขึ้นสู่ฟ้ารุนแรงถึงขั้นแทบจุดไฟให้ทะเลเมฆ
หากมีผู้ใดมองขึ้นจากพื้นดินไปยังนภากาศ ย่อมคล้ายเห็นตะวันดวงที่สองผุดขึ้นจากกลางทะเลเมฆ กระทั่งหากกล่าวโดยไม่ไว้หน้า หากถิ่นกำเนิดแห่งสุญญะนี้ร่วงหล่นลงมาในยามนี้ ย่อมก่อให้ฟ้าดินพลิกผันโดยฉับพลัน ถึงตอนนั้นสิ่งใดคือทางเทพ สิ่งใดคือหมู่ชน ย่อมต้องสาบสูญไร้ที่ฝังศพทั้งสิ้น!
ด้วยเหตุดังนี้ ขณะนี้เทพราชันย์บัวดำจึงเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
แค่หลี่เหินเทียนกระจ้อยร่อย ลัทธินอกรีตแห่งหนึ่ง วันนี้จะถอนรากถอนโคนมันให้สิ้น ดีแล้วจักได้ชำระใต้หล้า ให้ผู้คนมิกล้าดูแคลนข่ายอำนาจแห่งลัทธิของข้า
ต่อความเคลื่อนไหวเล็กน้อยของลวี่หยาง เทพราชันย์บัวดำย่อมล่วงรู้ในใจอยู่บ้างแล้ว
การเพาะบ่มธูปเทียนแห่งหลี่เหินเทียนภายในลัทธิบัวขาวเช่นนี้ การยืมไก่ออกไข่ ปล้นชิงรากฐานของลัทธิบัวขาวเช่นนั้น เทพราชันย์บัวดำย่อมไม่อาจยินยอม
ดังนั้นจึงบังเกิดขุมกำลังในวันนี้
ยกลัทธิออกศึก เทพราชันย์หลายสิบตน ทั้งเทพใหญ่เทพน้อย แม้กระทั่งถิ่นกำเนิดแห่งสุญญะก็เคลื่อนมา หากถึงคราวจำเป็น มารดาไร้กำเนิดก็อาจออกโรงได้เช่นกัน
เช่นนี้…จะพ่ายแพ้ได้อย่างไร?
ขณะความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นในใจเทพราชันย์บัวดำ เพียงพลันเดียวก็เห็นว่าในหลี
