ังจากหายหัวร้อนสายตาของมันก็ถูกดึงดูดโดยหุ่นเพรียวระหงส์ไร้ที่ติของเจียงหลี
ฟืด!
จมูกสีชมพูของสัตว์ร้ายตัวน้อยสูดอากาศอย่างรุนแรง สูดเอาความร้อนที่แปลกประหลาดกลับเข้าไป
การกระทำที่ไร้สติของมันทำให้เจียงหลีที่เข้าใกล้มัน หัวเราะ ‘ฮ่าๆ’ ออกมาทันที “เจ้าน่ารักมากจริงๆ”
ไม่รู้ทำไมอารมณ์ของเจียงหลีดีขึ้นหรืออาจเป็นเพราะจู่ๆ ก็มีเจ้าก้อนปรากฏตัวออกมา
นางหยิบเสื้อผ้ายั่วยวนขึ้นมาสวมทับบนร่าง
เมื่อเห็นว่าเจ้าก้อนเอาแต่จ้องตัวเองไม่กระดิก เจียงหลีหันมาหัวเราะ “นี่ เจ้าก้อนเปี๊ยก เจ้าสัตว์ร้ายตัวน้อย รู้หรือเปล่าว่ามองคนสวยใส่เสื้อผ้ามันเสียมารยาท”
นางเอ่ยล้อไปเรื่อยเปื่อย แต่กลับไม่คิดเลยว่าหลังจากสิ้นเสียงนาง เจ้าก้อนน่ารักนั้นจะฟังภาษาคนรู้เรื่อง มันสั่นเทิ้มไปทั้งร่างและหลังจากนั้นก็…
มันค่อยๆ กระดุกกระดิกหันหลังเอาตูดอ้วนๆ ที่มีขนดกให้เจียงหลีบนพื้นหญ้า
ตูดเล็กๆ อวบอ้วนของมันมีขนสีขาวเงินเป็นประกายเงางามและอ่อนนุ่ม นอกจากนี้ยังมีหางเล็กน้อยที่ส่ายกระดุกกระดิกทำให้เจียงหลีอยากจะหยิกตูดแรงๆ สักทีอย่างมันเขี้ยว
เสียง ‘จิ๊จิ๊ดๆ’ ดังขึ้น เจียงหลีจึงหันออกจากความน่ารักแล้วรีบเอาเสื้อผ้าที่ยังซักไม่แห้งมาสวมใส่บนเรือนร่างของตัวเอง
ตึงๆ
การเคลื่อนไหวข้างหลังทำให้เจ้าก้อนใจเต้นโครมคราม ขณะนี้ผิวหนังของมันร้อนลวก โชคดีมีมีขนหนานุ่มปกคลุมจึงทำให้หญิงสาวที่อยู่ข้างหลังไม่ผิดสังเกต
ทันใดนั้นเจ้าก้อน
