กะลาที่ไม่เคยออกมาเจอโลกภายนอก
หนานอู๋เฮิ่นก็กระแอมตามเบาๆ สองที สีหน้าดูแปลกใจเล็กน้อย
เจียงหลีขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจเขา
“อืม กลุ่มอำนาจที่สถาบันไป๋หยวนของพวกเราพึ่งพาอยู่ มีชื่อว่าฮวงเสิน เคยเป็นกลุ่มอำนาจระดับสูงเช่นกัน”
“เคยเป็นอย่างนั้นหรือ” เจียงหลีพูดขึ้นมา
หนานอู๋เฮิ่นยืดตัวตรง แล้วพูดอย่างมีเหตุผลว่า “ใช่แล้ว! เมื่อแปดร้อยปีก่อน ฮวงเสินคือกลุ่มอำนาจระดับสูงของซีฮวงจริงๆ แต่ว่าได้พ่ายแพ้ในปาฐกถาเจ้าครองนครเมื่อแปดร้อยปีก่อน จึงหลุดจากกลุ่มอำนาจระดับสูงและกลายเป็นกลุ่มอำนาจระดับกลางชั่วคราว แต่เมื่อผ่านไปอีกยี่สิบปี ก็จะถึงเวลาปาฐกถาเจ้าครองนครอีกครั้ง ข้าเชื่อว่าเมื่อถึงเวลานั้น ฮวงเสินจะกลับเข้าสู่กลุ่มอำนาจระดับสูงได้อีกครั้งอย่างแน่นอน”
พูดจบ เขาก็กระพริบตาใส่เจียงหลี “เจ้าคือผู้ที่ได้รับคัดเลือก!”
“…” เจียงหลีรู้สึกเหมือนตัวเองติดกับ แต่นางก็ได้เข้าใจเรื่องราวจากที่หนานอู๋เฮิ่นเล่ามาแล้ว จุดประสงค์ที่ฮวงเสินก่อตั้งสถาบันไป๋หยวนที่หนานฮวงก็จะเพื่อรวบรวมคนที่มีความสามารถ
“ใช่แล้ว ข้าต้องเตือนเจ้า เมื่อถึงซีฮวงแล้ว เจ้าต้องพยายามอย่าเปิดเผยว่าเจ้ามาจากหนานฮวง ถ้าหากเจอกับศัตรู แล้วสู้ไม่ได้ กลับไปก็จะทำให้หนานฮวงวุ่นวาย เช่นนั้นก็…” หนานอู๋เฮิ่นสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา
เจียงหลีแววตาเย็นชา สีหน้าเยือกเย็นแล้วพยักหน้ารับทราบ
“พอแล้ว เจ้ารู้เรื่องคร่าวๆ ก็พอแล้ว รอให้ไปถึงซีฮวงแล้วเ