้นข้าจะอธิบายให้ทุกท่านฟังก็แล้วกัน” หรงจิ่งที่ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่กลางพระราชวังอย่างสง่างาม รอบๆ ตัวเขาได้กลายเป็นเหมือนขุมนรกที่ลึกที่สุด “หรงจิ่งได้แบกรับความรับผิดชอบความผิดของตระกูลแล้วมาพึ่งใบบุญเป่ยโหรว เสนอแผนการช่วยเหลือเป่ยโหรวให้ได้แคว้นเสวี่ยหมิงและแคว้นเสวี่ยนเทียนมาโดยที่ไม่เสียทหารแม้แต่คนเดียว ฮ่องเต้แห่งเป่ยโหรวดีใจมาก แล้วก็ปฏิบัติต่อเขาอย่างกับผู้ที่มีความสามารถที่สุดในแคว้น แล้วก็ไปหาเขาทุกวัน และค้นพบว่าหรงจิ่งชอบเอาน้ำพุเหมันต์มาชงชา ภายใต้ความแปลกใจ จึงได้ลองชิมดูแก้วหนึ่งและรู้สึกชอบมาก ตั้งแต่นั้นมาก็ได้ใช้น้ำพุเหมันต์มาชงชา คุณชายจิ่งมีชื่อเสียงทั่วใต้หล้า ก็เป็นธรรมดาที่เหล่าคนตระกูลสูงศักดิ์จะยกยอปอปั้นความชื่นชอบของเขา แล้วทำตาม โดยเฉพาะเป็นการยกย่องของฝ่าบาท น้ำพุเหมันต์ก็อยู่ที่เป่ยโหรว เป็นของเป่ยโหรว ใครจะไปคิดระแวงกันเล่า แต่กลับไม่รู้ว่าน้ำพุเหมันต์มีฤทธิ์เย็น ถ้าใช้กินดื่มไปนานๆ จะทำให้ร่างกายเกิดพิษเย็น เดิมทีพิษเย็นก็จะไม่กำเริบ แต่วันนี้ในงานเลี้ยง ฝ่าบาทได้มอบเหล้าของฝ่าบาทให้ดื่มเป็นหลัก ในเหล้านั้นมีส่วนผสมที่มีฤทธิ์ร้อน ฤทธิ์เย็นและฤทธิ์ร้อนปะทะกัน พิษทั้งสองออกฤทธิ์พร้อมกันและไม่มียาใดรักษาได้”
หลังจากที่ผู้คนในวังได้ฟังที่หรงจิ่งพูด ในหัวก็พลันว่างเปล่า พวกเขาตกใจ ตกใจกับความคิดที่ละเอียดรอบคอบของคุณชายจิ่ง นึกไม่ถึงว่าเขาได้เริ่มแผนการทีล
