ั้งที่เทียบได้กับวางรากฐานสมบูรณ์ หรือเป็นเทพใหญ่ระดับเจ้าที่เมืองหลวงอย่างนครแห่งเทพเจ้านั้นแล้ว พลังธูปเทียนมากเพียงใดก็หาใช่สิ่งจะช่วยให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นได้อีก
ด้วยตำแหน่งมรรคผลยังเป็นเพียงโครงร่าง ก็ยากจะบ่มเพาะเป็นมรรคผลโอสถทองคำได้
กระทั่งธูปเทียนมากเกินไป ยังต้องกังวลว่าจะทำให้เจ้าที่เมืองหลวงใหม่ถือกำเนิดขึ้นมาอีกด้วย
เมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วจะรบราสังหารฟันไปเพื่อสิ่งใด?
เพราะไม่ค่อยมีศึกสงครามที่แท้จริง ประสบการณ์และวิธีการที่เกี่ยวข้องก็ย่อมน้อย ความระแวดระวังจึงลดลง จนพากันทำเรื่องโง่เขลาออกมา
กล่าวให้ถึงที่สุด ก็เป็นเพราะความสงบยาวนานเกินไป
ทว่า นั่นก็เป็นเพียงชั่วคราว มนุษย์ย่อมเติบโตได้
ลวี่หยางไม่มีข้อสงสัยเลยว่า ความเสียหายที่เขาสร้างแก่ลัทธิบัวขาวในครานี้ จะต้องทำให้ฝ่ายนั้นระแวดระวังมากยิ่งขึ้น หากมาอีกคราย่อมเตรียมตัวอย่างครบถ้วนแน่นอน
ถึงเวลานั้นจึงจะรับมือได้ยากจริงๆ
กล่าวให้ตรง ในก่อนถึงตอนนั้น เราจำต้องสะสมความได้เปรียบไว้ให้มากพอ หาไม่แล้วเมื่อชนกับลัทธิบัวขาว ย่อมมิใช่คู่มือแน่!
ลวี่หยางมิได้ประมาทแม้แต่น้อย ยามนี้เพื่อความมั่นใจ เขายังใช้กระบี่ลี่เจี๋ยโปวตวัดลงบนตนเองหนึ่งครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าสติยังคงแจ่มชัด
จากนั้นเขาก็หันไปมองเทพเจ้าสามตนแห่งลัทธิบัวขาวซึ่งเพิ่งถูกหลอมเป็นวิญญาณธงเมื่อครู่ หากแต่กลับเห็นว่าบนร่างของพวกนั้นยังมีพลังธูปเทียนลอยวนอยู่ไม่ขา
