“ทำไมหรือ”
มือเล็กๆ ที่คิดไม่ซื่อ ทันใดนั้นก็ถูกกดเอาไว้ เจียงหลีมองชายรูปงามผู้นั้นด้วยใบหน้าใสซื่อ
ดวงตาที่แวววาวคู่นั้นของเขา มืดมัวลงเล็กน้อย “เจ้าซนอีกแล้ว”
“ซนอย่างนั้นหรือ” เจียงหลีดึงมือออกจากใต้ฝ่ามือของเขา ตอนที่ดึงออก ได้ใช้ปลายนิ้วเขี่ยที่กลางฝ่ามือของเขา เซ่าตี้ทำมือขยำ เมื่อเห็นแววตาที่มีเสน่ห์ของนางเปล่งประกาย เขาก็ยิ่งรู้สึกคันไม้คันมืออยากที่จะจับ
ยั่วยวน!
นับวันยิ่งชอบยั่วยวนขึ้นเรื่อยๆ!
เซ่าตี้แววตามืดสลัว ก็รู้อยู่ว่านางตั้งใจ แต่กลับถูกนางยั่วยวนได้อย่างง่ายดาย
จ้องมองใบหน้าเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้า เหมือนเขาคาดเดาได้แล้วว่าไม่กี่ปีหลังจากนี้ นางจะมีเสน่ห์ยั่วยวนขนาดไหน ปล่อยสาวงามทรงเสน่ห์แบบนี้ไว้ต่อหน้าผู้คน เขาจะวางใจได้จริงๆ หรือ
“ทำไมท่านถึงไม่พูดไม่จา”
ท่าทางที่เคร่งเครียดและเงียบๆ ของเขา ทำให้ความคิดที่อยากจะแกล้งเขาของเจียงหลียิ่งมากขึ้น นางเลื้อยขึ้นไปตามตัวของเขาเหมือนดั่งกับงูอย่างไรอย่างนั้น คุกเขาลงบนขาทั้งสองข้างของเขา มือทั้งสองข้างคล้องอยู่ที่คอของเขา ในแววตาที่สดใสเต็มไปด้วยความใสซื่อบริสุทธิ์
“…” ท่าทางแบบนี้ของนาง จะให้เขาพูดอย่างไร
“ลงมา” เซ่าตี้ออกคำสั่ง
แต่เจียงหลีกลับส่ายหัว แล้วเบะปาก “ไม่เอา”
“…”
“เจียงหลี” เขาพูดเตือนด้วยเสียงแหบ แต่สายตากลับมองไปที่หน้าอกที่เริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นของนางอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
ถ้าได้สัมผัส ต้องรู้สึกดีมากแน่เล
