ละจนตรอกต่อหน้านาง อีกทั้งปล่อยให้นางหนีไปทุกครั้งได้อย่างไร
แปะ ในขณะเดียวกันกับที่เขาพูดเตือน ก็ตบที่บั้นท้ายกลมกลึงของนางด้วย
ความรู้สึกดีจากมือที่ได้สัมผัส ทำให้จิตใจหวั่นไหว
โชคดีที่เขาควบคุมอารมณ์ได้ดีมาก ถึงได้ๆ สติกลับมาในระยะเวลาอันสั้น แบกเจียงหลีต่อไป เดินมุ่งไปยังอ่างอาบน้ำหลังห้องบรรทม
“นี่ ปล่อยขาลงนะ” เจียงหลีดิ้นไม่หลุด ก็เลยไม่ดิ้นแล้ว
เขาเมินคำพูดของนาง นางก็ขี้เกียจพูดแล้วเหมือนกัน
พยายามหันหน้าไปมองที่ๆ จะไป ทันใดนั้นนางก็ยิ้มออกมาอย่างงดงาม “ที่แท้ท่านก็อยากลงอ่างด้วยกันกับข้าหรือ รีบบอกสิ ได้อาบน้ำกับชายรูปงามอย่างท่านแบบนี้ เป็นธรรมดาที่ข้าจะไม่ปฏิเสธ ไม่ต้องบุ่มบ่ามเช่นนี้”
เจียงหลีอยู่บนบ่าของเขา มือที่ซุกซนจะจับบั้นท้ายเขา
ป้าบ!
“ทำตัวดีๆ หน่อย”
เพียงแต่ ยังไม่ทันได้ลูบ ก็ถูกเขาตีก้น เพื่อตักเตือน
เจียงหลีเก็บมืออย่างไม่ยินยอม ท่านมีสิทธิ์อะไรถึงตีก้นข้าได้ แต่ข้า แม้แต่จะจับก้นสักทียังไม่ได้เลย
“สิทธิ์ของข้า” เขาพูดอย่างมีอำนาจ คิ้วที่งดงามของเขายกขึ้นเล็กน้อย ปากของเขายิ้มอย่างดีใจ
“…” เจียงหลีนิ่งไป นี่มันเหตุผลอะไรกัน!
ได้ยินเสียงน้ำ
ที่ตามมาติดๆ เจียงหลีก็รู้สึกได้ว่าตัวเองถูกโยนลงไป
ตูมมม!
เสียงน้ำที่โดนกระทบดังขึ้น เจียงหลีจมลงไปในน้ำ
…………………….
