อร์ แล้วทำไมใต้เท้าไป๋เซี่ยงถึงบอกว่าไม่ใช่ล่ะ
“นายท่าน ท่านต้องเชื่อข้า คนที่เข้าวังมาเมื่อครู่นี้ไม่ใช่นางจริงๆ นะขอรับ! พวกเขาต้องสมรู้ร่วมคิดกันมาแล้วอย่างแน่นอน……”
“หุบปากซะ!” ไป๋เซี่ยงกงตะโกนเสียงดังด้วยสีหน้าที่ดูไม่ได้
ตอนนี้ สีหน้าของเป่ยเหมินเวยกลับดูดีขึ้นมาก
คนของตระกูลไป๋เซี่ยงที่เข้าไปค้นตำหนักขององค์หญิงต่างพากันกลับออกมา ทุกคนส่ายหัว “ข้างในไม่มีคนพ่ะย่ะค่ะ”
“ค้นดูทั่วแล้วรึยัง” ไป๋เซี่ยงกงถามด้วยน้ำเสียงดุดัน
“ค้นดูทั่วแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ทุกคนต่างพากันตอบ
ตอนนี้ สีหน้าของไป๋เซี่ยงไท่ดูแย่ที่สุด รองลงมาก็คือไป๋เซี่ยงกง
‘เจวียนเอ๋อร์’ ก้มหน้าก้มตา ขนตาที่งอนยาวปกปิดแววตาที่สดใสของนาง ท่าทางที่ดูอ่อนน้อมถ่อมตน ก็ปกปิดรอยยิ้มของนางเช่นกัน
