ลย
ไป๋เซี่ยงกงมองไปทางจ้านจี้กว่านด้วยสีหน้าทนดูไม่ได้ ตรงประตูมีถังน้ำมันสนตกอยู่ข้างหน้า และถังน้ำมันสนยังสลักตราประจำตระกูลไป๋เซี่ยงเอาไว้อีกด้วย
ดี! ดี! ดี!
ดีมาก!
เผาบ้านตระกูลไป๋เซี่ยงของเขาแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะยังใช้วัสดุของเขาอีก!
ยิ่งไปกว่านั้นฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ปล่อยจ้านจี้กว่านไป แต่พอมาถึงที่นี่ก็ถูกท่านผู้อาวุโสเจอซะก่อนจึงหยุดไว้ได้ทันการณ์
“ข้าจะคอยดูว่าใครบังอาจกล้าเผาบ้านข้า!” เกิดแสงสีทองประกายขึ้นที่ด้านหลังของไป๋เซี่ยงกง เนตรญาณสามดวงเปิดออกมาพร้อมกันแล้วปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ที่ไม่แพ้แรงกดดันของหลิงจงออกมาข้างหน้า
เขาพึ่งเดินไปได้ก้าวเดียวเท่านั้น เงาร่างที่กำลังปะทะกับท่านผู้อาวุโสก็ถอยกลับไป ราวกับว่าเมื่อเห็นพวกเขารีบมาแล้วรับรู้ว่าผิดหวังที่ไม่ได้เผาจ้านจี้กว่านในคืนนี้ก็หักใจแล้วถอยกลับไป
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
“หมาขโมย เจ้าจะวิ่งหนีไปไหน”
“…”
ทุกคนในตระกูลไป๋เซี่ยงรีบตามไป แต่เงาร่างนั้นหายเข้าไปในความมืดสนิท
“อย่าไล่ตามคนจนตรอก!” ท่านผู้อาวุโสเข้ามาขัดขวางไป๋เซี่ยงกงที่กำลังจะวิ่งตามไป
ไป๋เซี่ยงกงโกรธจนหน้าซีดตัวสั่น “หากตอนนี้ไม่ตามไป พรุ่งนี้เช้าคนอื่นจะมองตระกูลไปเซี่ยงเราอย่างไร”
“ท่านประมุขดูของสิ่งนี้ก่อนเถิด” ท่านผู้อาวุโสยื่นมือมาแบออกต่อหน้าเขา มีตราประจำตัวปรากฏในอุ้งมือของเขา
เมื่อเห็นตราประจำตัวนั้น ม่านตาของไป๋เซี่ยงเลี่ยก็หดตัวลง สีหน้ายิ่งทนดูไม่ได้
“ข