้ว หลังจากที่เจียงเฮ่ากลับไปสำนักหลิงอู่อย่างปลอดภัยแล้วก็เกิดเรื่องราวต่างๆ นางไม่มีโอกาสถามเจียงเฮ่าเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น พอผ่านไปเป็นเวลานานนางก็ลืมติดตามถามเสียแล้ว”
“เจ้าช่างโชคดีจริงๆ ตอนเข้าไปในอาณาเขตหลิงอู่ก็มีเนี่ยนจงแอบตามไปเงียบๆ เจ้าแย่งเต่าเสวียนกังไปไม่ว่า แต่คิดไม่ถึงว่าเนี่ยนจงผู้นั้นจะฆ่าพวกข้าให้ตายในอาณาเขตหลิงอู่จึงทำให้ข้าบาดเจ็บสาหัส การฝึกฝนถดถอยได้รับความเสียหายอย่างหนัก ข้าเสียเวลาตั้งหลายปีกว่าจะทำให้อาณาเขตกลับมาเสถียรมั่นคง…”
เนี่ยนจง!
แววตาของเจียงหลีตกตะลึง ประโยคท้ายที่ไป๋เซี่ยงเลี่ยเอ่ยถึง นางไม่ได้ยินถึงความโกรธแค้นที่มีต่อนาง แต่นางรู้เพียงว่า เนี่ยนจงผู้นั้น มีความเป็นไปได้ว่าคือลู่เจี้ย ตอนที่นางอยู่ในอาณาเขตหลิงอู่ คิดไม่ถึงว่าลู่เจี้ยจะเข้าไปด้วย
ทั้งยังฆ่าคนในอาณาเขตหลิงอู่อีกด้วย
เขาทำเพื่อนางหรอกหรือ…
อารมณ์ของเจียงหลีเกิดความหวั่นไหว
แล้วไป๋เซี่ยงเลี่ยก็จับผิดถึงความหวั่นไหวในตัวนาง เขายิ้มเยือกเย็น ความแค้นในดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นไอสังหารที่ดำดิ่งมานานแสนนาน
ในขณะนั้นมีความบ้าคลั่งอย่างแท้จริงในดวงตาของเขา ราวกับว่าตื่นเต้นมากที่เจียงหลีปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาเขาอีกครั้ง
ตู้มมม
ไอสังหารกะทันหันปกคลุมเจียงหลี ทำให้นางตื่นคืนสติจากความหวั่นไหว
นางถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว เกราะเสวียนกังด้านหลังนางสวยยั่วยวนยิ่งขึ้น ถอยกลับไปป้องกันด้านหลัง พลังรัศ
