่อนหน้านี้พวกเขาก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน
ความแวววาวค่อยๆ สลายไปพร้อมกับฝุ่นละอองที่เพิ่มขึ้นเผยให้เห็นร่างสูงตระหง่านที่ยืนอยู่ข้างใน
“ปะ…เป็นไปได้อย่างไร ไม่เป็นไรเลยสักนิด” หนึ่งในสาวกเอ่ยขึ้นอย่างตกตะลึง
ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น คนอื่นๆ ก็มองเจียงหลีอย่างหวาดผวาเช่นกัน นี่เป็นสัตว์ประหลาดที่ฆ่าไม่ตายหรือไร
จากนั้น ไป๋เซี่ยงเลี่ยกลับเห็นเงาของเต่าเสวียนกังเลือนรางที่ข้างหลังนาง และบนร่างของนางยังมีชุดเกราะแสนสวยงามอีกด้วย
เป็นนางนี่เอง!
ม่านตาของเขาหดลง
“ตอนนี้ถึงคราวของข้าแล้วสินะ” เจียงหลียกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นช่างชั่วร้ายและยั่วยวน
…………………………
