เพิ่งเริ่มต้น ไม่มีใครรู้ว่าพอเข้าไปในสุสานโบราณแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเจอโอกาส
วันรุ่งขึ้น พอฟ้าสว่าง ผู้คนต่างก็พากันออกเดินทาง
เหวินเหรินชิ่งชิ่งนำลู่เสวียนและเจียงหลี เลือกเส้นทางที่คนน้อยๆ และการฝึกประสบการณ์ในครั้งนี้ก็ได้เริ่มขึ้น
“ไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมพวกเราต้องไปกับผู้หญิงคนนี้ด้วย” ลู่เสวียนบ่นพึมพำ
เจียงหลีเงยหน้ามองเหวินเหรินชิ่งชิ่งที่กำลังดูแผนที่ “นางกลับต่างออกไป เป็นองค์หญิง ถึงจะไม่ใช่โดยสายเลือด แต่ฮ่องเต้แห่งเป่ยโหรวก็คงปฏิบัติต่อนางดีใช้ได้ แต่ว่าเข้าร่วมการฝึกฝน นึกไม่ถึงว่าจะเข้าร่วมเพียงลำพัง ไม่มีคนฝีมือดีมาด้วย”
“หรือว่านางอาจจะได้รับความรักใคร่เอ็นดูแบบจอมปลอม” ลู่เสวียนโต้กลับ
เจียงหลีส่ายหน้า “ด้วยนิสัยของนางแล้ว ถ้าหากฮ่องเต้แห่งเป่ยโหรวทำไม่ดีกับนาง นางไม่มีทางฟังคำสั่งของฮ่องเต้แห่งเป่ยโหรว แล้วไปกับพวกเราสองคนหรอก เพียงแต่นางก็เหมือนจะไม่ได้ใกล้ชิดกับฮ่องเต้แห่งเป่ยโหรวมาก”
แกร็ก!
ลู่เสวียนหักกิ่งไม้ที่ขวางทางทิ้ง ส่งเสียงแสดงความไม่พอใจ “คนเนรคุณอย่างนั้นหรือ”
“ไม่รู้เรื่องภายใน ก็อย่าพึ่งด่วนตัดสิน” เจียงหลีจ้องเขา
ลู่เสวียนขมวดคิ้ว “ทำไมข้ารู้สึกว่าเจ้าประทับใจนางไม่น้อยเลย!”
เจียงหลีดูคลุมเครือแล้วพูดว่า “เดินไปสิ เดินระวังๆ ด้วย”
“อ้าก!”
นางยังพูดไม่ทันขาดคำ ลู่เสวียนก็เดินเหยียบหลุมบนพื้น ตัวเซแล้วพุ่งไปยังพุ่มหญ้าข้างทาง
เสียงที่ดังมาจากข้างหล
