้กลั่นแกล้งกัน
เป่ยโหรวแสดงถึงความเป็นมิตรครั้งแล้วครั้งเล่า หากเปลี่ยนเป็นอีกคนมา เกรงว่าจะต้องซึ้งใจจนต้องหลั่งน้ำตาแล้ว เจียงหลีคิดในใจ
“ทั้งหมด ล้วนทำตามที่เฉิงหวังจัดการ” ลู่เสวียนก็รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้แสดงความผิดปกติออกมา
แต่ก่อนจากไป เขารู้ตัวและจ้องไปที่เจียงหลีแวบหนึ่ง
คาดไม่ถึงว่า การกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจของเขานั้น กลับอยู่ในสายตาของเฉิงหวัง สายตาที่นิ่งเฉยมองไปที่เจียงหลี “แม่นางคือ…”
อึก!
ลู่เสวียนมีอาการตื่นเต้นเล็กน้อยทันที สถานะของเจียงหลีนั้นไม่ธรรมดา ถึงแม้ตอนนี้การปลอมตัวของนางจะดูแยบยลมาก แต่หากถูกเปิดโปง เกรงว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาได้ “นางคือนางกำนัลรับใช้ข้างกายข้า คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายมาหลายปีแล้ว”
“เช่นนี้เอง” ดวงตาของเฉิงหวังมีประกายเล็กน้อย ใบหน้าปรากฏให้เห็นรอยยิ้มบางๆ
เจียงหลีย่อเข่าลงอย่างนิ่งๆ แสดงออกถึงสิ่งที่หญิงรับใช้ควรปฏิบัติ
“ได้รับความเอ็นดูจากหยวนหวัง แม่นางต้องมีความสามารถเหนือผู้ใด ในเมื่อแม่นางได้ตามหยวนหวังมาถึงเป่ยโหรว ก็ไม่ต้องทำตัวมีพิธีรีตองมาก ทำตัวเสมือนแขกคนหนึ่งของเป่ยโหรวเถิด” เฉิงหวังเอ่ย
“ขอบพระทัยเฉิงหวังเพคะ” เจียงหลีก้มหัว ภายในใจกลับยิ่งรู้สึกแปลก เป็นกับลู่เสวียนก็ช่างเถอะ แต่ทำไมกับบ่าวรับใช้เยี่ยงนาง ทำไมต้องต้อนรับดีเช่นนี้ด้วย
“จริงสิ เจ้ามีนามว่าอะไร” เฉิงหวังจู่ๆ ถามขึ้น
เจียงหลีเงยหน้าขึ้น มองไปยังดวงตาที่
