ีซบไปที่แผงอกนั้นอีกรอบ แล้วเล่าเรื่องคณะทูตจากเป่ยโหรว
เมื่อเล่าจบ นางเอ่ยถาม “ท่านว่าฮ่องเต้เป่ยโหรวตัดสินใจจะกระทำการใดกันแน่ เรื่องนี้ หรงจิ่งอยู่เบื้องหลังใช่หรือไม่”
“เจ้าจัดการได้” ใครจะรู้ เซ่าตี้จะตอบกลับง่ายๆ เพียงประโยคเดียว
เจียงหลีเบ้ปาก ได้แต่ตำหนิในใจ จริงๆ เลย ไม่แม้จะให้โอกาสนางที่จะแอบอู้ได้เลย
หลังจากปล่อยวางเรื่องที่จะรีดเค้นใช้ปัญญาของชายหนุ่มไป เจียงหลีเอ่ยถามขึ้นอีก “ข้าตัดสินใจที่ปลอมตัวไปที่เป่ยโหรว มีสิ่งใดที่จะทำให้ง่ายต่อการปลอมตัวไหม”
ไม่ช่วยกันคิด ช่วยมอบของดีๆ ให้ก็น่าจะไม่เลว
ครั้งนี้ เซ่าตี้ไม่ได้ตอบปฏิเสธอะไร ยกมือขึ้น ในมือของเขามีแสงสีเขียวปรากฏ หลังจากแสงสว่างหายไป วัตถุโปร่งใสครึ่งหนึ่งดั่งใช้น้ำหลอมขึ้นมาปรากฏอยู่บนมือของเขา “สิ่งนี้คือเชียนเหยียน วางไปบนใบหน้า มันหลอมรวมไปกับใบหน้า จะทำตามคำสั่งของนาย แปลงได้เป็นพันหน้า ไม่เพียงแต่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกได้เท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนไปถึงลมปราณอีกด้วย”
เจียงหลีตื่นเต้นจนลุกขึ้นมานั่ง ยืนมือไปรับเชียนเหยียน ทำตามสิ่งที่เซ่าตี้บอก นำมันวางทาบไว้บนหน้าเบาๆ
เชียนเหยียนถูกวางทาบอยู่บนใบหน้านาง ให้ความรู้สึกที่เย็นสบาย เพียงชั่วครู่ก็หลอมรวมเข้าไปอยู่บนใบหน้าของนาง
“เกิดความเปลี่ยนแปลงหรือไม่” เจียงหลีลูบไปที่ใบหน้าของตัวเอง แล้วถามชายที่อยู่ข้างกาย
ชายหนุ่มไม่เอ่ยสิ่งใด แล้วนำกระจกออกมา ส่องไปที่ใบห
