ขามและสูงศักดิ์เช่นเดียวกัน
จงเจิ้งเหยี่ยและไป๋เซี่ยงไท่ยังดื่มเคารพขุนนางฝั่งราชวงศ์จยาเซียนเพื่อสานสัมพันธ์ และชมการแสดงไปด้วยและไม่ลืมที่จะแอบสอบถามเกี่ยวกับจักรพรรดินีแห่งจยาเซียนไปด้วย
มีข่าวลือมาว่าจักรพรรดินีแห่งจยาเซียนนั้นอายุไม่มาก ประวัติซับซ้อน แต่กลับมีพรสวรรค์ที่โดดเด่น
หลังจากการขึ้นครองราชย์ ทำหลายภารกิจใหญ่สำเร็จ ทำให้ผู้คนความชื่นชม มิกล้าสบประมาทอีกต่อไป
คาดไม่ถึงว่าการพบเจอในวันนี้ จะมีผู้หญิงที่ใบหน้าสง่างามน่าหลงใหลรวมอยู่ด้วย ซึ่งหญิงงามเช่นนี้ อันที่จริงควรเลี้ยงดูอยู่แค่ในวังหลัง เพราะไม่อยากปล่อยให้นางยืนอยู่ต่อหน้าผู้คนมากมาย และกลายเป็นจักรพรรดินีที่เคารพรักยิ่ง
เสียงเครื่องดนตรีหยุดลงและนางรำได้ถอยออกไป
ขณะที่เจียงหลีหันมามองด้วยสายตาเป็นประกาย จงเจิ้งเหยี่ยก็ได้ยิ้มเล็กน้อย ยกจอกเคารพ “ฝ่าบาท หากเป่ยโหรวและจยาเซียนจะเชื่อมสัมพันธไมตรีด้วยการอภิเษกสมรส ฝ่าบาททรงมีความเห็นเช่นไรพ่ะย่ะค่ะ”
…………………………