ยวนมองไปที่ลู่เสวียนด้วยความตกใจ คนหลังกลับพูดอย่างเฉยเมย “กระบวนท่านี้ถือว่าข้าชดใช้เจ้า หลังจากนี้ไป ข้าจะไม่ออมมือแล้ว”
เสียงของการต่อสู้นี้ ทำให้เจียงหลีมองไปด้านข้าง
นางมองไปยังสถานที่ๆ พลังวิญญาณปะทะกันอยู่ และไม่มีคำพูดใดๆ นางเชื่อว่าผู้ชนะท้ายสุดแล้วจะต้องเป็นลู่เสวียนอย่างแน่นอน
…
ซีเฉียน…ไม่มีอาณาจักรซีเฉียนบนโลกนี้อีกแล้ว!
การต่อสู้ในวังหลวงสิ้นสุดลง เจียงหลีมองไปยังลู่เสวียนที่เปื้อนเลือดและถามว่า “ได้รับบาดเจ็บหรือไม่” จากนั้นสายตาของนางได้มองไปยังศพของหญิงสาวที่ล้มลงกับพื้น
“ข้าอยากจะฝังนาง” ลู่เสวียนไม่ตอบคำถาม แต่เอ่ยความต้องการออกมาแทน
เจียงหลีพยักหน้า เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ไม่ต้องลำบากใจหรอก
ลู่เสวียนหันกลับมาอุ้มร่างของโจวยวนและออกจากพระราชวังซีเฉียนไป
วันนี้ อาณาจักรซีเฉียนถูกทำลาย ในพงศาวดารของอาณาจักรจยาเซียนถือเป็นวันที่ควรค่าแก่การจดจำ! บนดินแดนซีฮวง อาณาเขตของอาณาจักรจยาเซียนได้ขยายออกไปอีกครั้ง โดยครอบคลุมพื้นที่ครึ่งหนึ่งของซีฮวงแล้ว
ทางตะวันออกเฉียงเหนือมีอาณาจักรที่ทรงพลังที่สุดเหลือเพียงแห่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือเป่ยโหรว!
นอกจากนี้ แคว้นทั้งสองที่เชื่อมต่อเป่ยโหรวและอาณาจักรจยาเซียน ได้แก่แคว้นเสวี่ยเทียนและ เสวี่ยหมิง
หลังจากสามวันที่ซีเฉียนล่มสลาย เจียงหลีได้รับสาสน์จากแคว้นเสวี่ยเทียนและแคว้นเสวี่ยหมิง ทั้งสองแคว้นสวามิภักดิ์ต่อเป่ยโหรวในเวลาเดียวกั