ไม่กล้าหรือ” เขาย้อนถาม
เจียงหลีกลับพูดว่า “การฆ่าข้า ไม่ได้ขึ้นอยู่ว่าท่านกล้าหรือไม่กล้า แต่ขึ้นอยู่กับท่านอยากทำหรือไม่อยากทำ”
ตู้ม!
หัวใจของชายผู้นั้นดูเหมือนจะถูกกระแทกอย่างหนัก
คำพูดของเจียงหลีราวกับค้อนหนักทุบเปลือกแข็งที่ห่อหุ้มหัวใจของเขา ใช่ ก็แค่เจียงหลีคนเดียว ทำไมถึงไม่กล้าฆ่าเล่า ไม่ฆ่า ก็เพียงเพราะเขาไม่อยากฆ่าเท่านั้น
“ข้าไม่สับสน ท่านสับสนอะไร” เจียงหลีเดินเขยิบเข้าใกล้เขาโดยไม่กลัวตาย ดวงตาของนางปรากฏความร้อนรนเล็กน้อย “ไม่ว่าท่านจะเป็นร่างอวตารหรือมหาเทพก็ตาม คนที่ข้าชอบก็มีแค่ท่านเท่านั้น แม้จะเป็นร่างอวตาร แต่ก็เกิดจากตัวท่านเอง พฤติกรรมและความคิดทั้งหมดของเขาเกี่ยวโยงอย่างใกล้ชิดกับร่างหลักของท่านก็คือเขาและเขาก็คือท่าน หากพูดว่าท่านได้รับผลกระทบจากร่างอวตาร สู้พูดว่าในหลายภพหลายชาติที่ผ่านมา ท่านได้ตกหลุมรักเข้าแล้วจะเหมาะเสียกว่า”
เพล้ง!
ดูเหมือนจะมีรอยแตกบนใบหน้าอันสง่างามนั่น โดยทำลายสีหน้าที่ไร้ความรู้สึกนั้นไปแล้ว
ตกหลุมรักหรือ
“ท่านตกหลุมรัก ดังนั้นท่านจึงฆ่าข้าไม่ลง ท่านตกหลุมรัก ดังนั้นท่านจึงปรากฏตัวต่อหน้าข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ท่านตกหลุมรัก ดังนั้นท่านจึงไม่สามารถเพิกเฉยต่อผู้ชายทุกคนที่ใกล้ชิดข้า ท่านตกหลุมรัก ดังนั้นท่านจึงต้องการให้ข้าเป็นของท่านเพียงคนเดียว!” คำพูดของเจียงหลีในแต่ละประโยค ล้วนทำให้สีหน้าของเขาปรากฏรอยแตกเพิ่มขึ้น
หลังจากพูดจบ เจ
