งหลีกระพริบตาใส่เขา ทันใดนั้นเองนางก็ยื่นมือทั้งสองออกมาแล้วคว้าคอของเขาไว้อย่างว่องไว “ถ้าหากท่านกล้าหึงหญิงอื่นละก็ ข้าบีบคอท่านตายแน่!”
หญิงสาวท่าทางดุดันและดุร้ายเช่นนี้ แต่น่าแปลกที่เขาไม่ได้โกรธและไม่มีจิตสังหารต่อการกระทำอันไร้เหตุผลของนางเลยแม้แต่นิดเดียว
เจียงหลีปล่อยมือออกจากคอของเขาทันที นางเอนตัวพิงและอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของเขา แล้วพูดด้วยความเกียจคร้าน “สบายจังเลย”
ณ ขณะนี้ นางรู้สึกสงบปลอดภัยมากจริงๆ
“เพียงแค่ท่านอยู่เคียงข้างข้า ข้าย่อมสามารถลืมปัญหาและความขัดแย้งทั้งหมดได้” นางกล่าวด้วยความจริงใจ
“เจียงหลี” เขาขานชื่อของนางออกมากะทันหัน
เจียงหลีเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตกใจ ถ้าหากนางจำไม่ผิดล่ะก็ นอกจากครั้งที่เขาไม่มีสติ แล้วเรียก ‘หลีเอ๋อร์’ ออกมานั้น พระองค์ท่านก็มิเคยขานนามของนางออกมาเลย
“ท่านต้องการจะเอ่ยสิ่งใดกับข้า”
ความเงียบต่อจากนี้ของพระองค์ ทำให้เจียงหลีพูดอย่างรีบร้อน
พูดอะไรหรือ
จักรพรรดิลู่เจี้ยเพียงแค่รู้สึกว่าความคิดของตนเองยุ่งเหยิงวุ่นวายนัก เขาอยากจะถามเจียงหลีสักอย่าง แต่กลับมิรู้จะเริ่มพูดอย่างไรดี
“เจ้ายังอ่อนแอเกินไป” หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ขณะที่เจียงหลีกำลังตั้งตาคอยอยู่นั้น เขาก็พูดประโยคนี้ออกมา
!
แววตาของเจียงหลีฉายแววสงสัย นางไม่เข้าใจในสิ่งที่พระองค์กำลังพูดถึง
แต่ทว่า นี่เป็นเรื่องจริง
“ข้ารู้ว่าข้ายังอ่อนแอ เพราะเหตุนี้ข้าจะพยายามทำให
