งตัวเขา และไม่ให้เขาแตะต้องตัวข้า”
“แล้วเป็นอย่างไร” จักรพรรดิถามอย่างเย็นชา
เจียงหลีรีบยกมือขึ้นและพูดอย่างไร้เดียงสา “ข้าไม่ได้แตะต้องตัวเขา หรือปล่อยให้เขาสัมผัสตัวข้า!” ข้านี่มันน่าสงสารเสียจริง!
นัยน์ตาที่แวววาวหรี่ลงช้าๆ หญิงสาวเจ้ากรรมคนนี้ยังจะเถียงอีก!
นางใช้ริมฝีปากของตนกัดแก้วที่เขายื่นให้ ด้วยท่าทางคลุมเครือเช่นนี้ นางทำมันออกมาได้อย่างไรกัน
มือของเขาได้สัมผัสโดนจอกสุรา แล้วริมฝีปากของเจ้าก็สัมผัสกับจอกด้วย” ชายหนุ่มชี้ให้นางเห็นความผิดพลาดด้วยใบหน้าที่มืดมน
อะไรนะ!
อย่างนี้ก็นับด้วยหรือ
“…” เจียงหลีจ้องมองเขาด้วยความประหลาดใจ อธิบายด้วยความไม่เต็มใจว่า “ก็ยังมีจอกสุราที่คั่นกลางอยู่ ไม่นับว่าข้าผิดสัญญา! นอกจากนี้ คนท่านก็ฆ่าไปแล้ว ยังต้องการอะไรอีก”
“ข้าต้องการอะไรหรือ” ชายหนุ่มกัดฟันแล้วก็ก้าวจ้ำอ้าวไปข้างหน้า
“อ๊ะ!”
เจียงหลีตกใจ เท้าที่กำลังถอยหลังก็สะดุดเข้ากับขอบเตียง ร่างทั้งร่างก็เอนล้มไปด้านหลัง
ตูม!
ร่างของนางตกลงไปในผ้าห่มนุ่มๆ อย่างไม่แปลกใจ และทันใดนั้น ร่างใหญ่ก็คร่อมอยู่บนตัวนางและควบคุมนางไม่ให้หลบหนีไปได้
ข้าต้องการอะไรหรือ ชายหนุ่มหน้าตางดงามมีเสน่ห์ จ้องมองหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่าง สายตาของเขาไม่สามารถคาดเดาอะไรได้ เขาต้องการอะไร เขาเองก็ไม่อาจรู้เหมือนกัน
เขารู้ดี ว่าเมื่อเห็นนางมีสัมพันธ์คลุมครือกับชายอื่น เขาก็จะรู้สึกโกรธในใจและอยากจะฆ่าคน อยากจะลงโทษ
