นางอย่างรุนแรง!
แต่ทว่า จะลงโทษอย่างไรล่ะ
“เป็นแค่ตระกูลหรงเล็กๆ ไม่คุ้มที่เจ้าจะทำเช่นนี้” เขาพ่นคำพูดเย็นชาออกมา
ความโกรธของเขาทำให้เจียงหลียิ้มออกมา ผู้ชายของนางช่างน่ารักทำให้ผู้คนชื่นชอบเสียจริง!
“แล้วท่านล่ะ คุ้มให้ข้าทำอย่างนี้ไหม” นางใช้มือทั้งสองข้างดึงเสื้อของเขาให้เขาล้มลงบนร่างของตน หน้าอกของทั้งสองสัมผัสกัน จมูกสัมผัสเบาๆ ลมหายใจที่ไม่เป็นจังหวะ
ในลมหายใจจากเจียงหลี มีกลิ่นเหล้าจางๆ เหล้าชนิดนี้ไม่สามารถส่งผลใดๆ กับเขาได้ แต่เมื่ออยู่บนตัวนางกลับได้ผล ทำให้เขารู้สึกหลงใหล
ริมฝีปากของนางหุบลงต่อหน้าเขาพร้อมกับกลิ่นเหล้าจางๆ เขาอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปถึงท่าทีที่ร้อนแรงที่กัดจอกสุราด้วยริมฝีปากของนาง
หากว่าสามารถทำได้ หากว่าทำได้
ไม่! ทำไม่ได้!
ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไม่ออก ไม่ได้!
เขาจับมือของนาง ดึงนางออกจากเสื้อของตน ปล่อยนางให้ออกจากการควบคุมของตน จากนั้นก็ก้าวถอยหลังพร้อมกับร่างค่อยๆ หายไป “ไปจัดการในสิ่งที่เจ้ายังทำไม่สำเร็จ”
เจียงหลีลุกขึ้นจากเตียง มองดูเขาที่ค่อยๆ หายไปพร้อมพึมพำ “ทุกครั้งก็รู้แค่จะหนี!”
